‏شگفت انگیز است که کماکان گفتمان علیل شبه روشنفکری ما متوجه نمیشود که دمکراسی پایدار آخرین حلقه از یک مسیر پیچیده و چند وجهی است و نمی‌توان آنرا از جایی در پالت های بسته بندی شده با برچسب رفراندوم سفارش داد.

دم دستی‌ترین پرسش اينست که در فقدان دولت ملی چه کسی و با کدام ابزارها‏میخواهد این رفراندوم موهوم را انجام بدهد؟!

کدام احزاب و تشکیلات با کدام سوابق واقعی ظرفیت دارند که این دمکراسی خیالی را تئوریزه کنند و بر بستر واقعی سیاسی جانمایی کنند؟!

در مملکتی که به چنان وضعیتی دچار شده با چند پرس خوراک می‌توان رای بخشی از ملت را خریداری کرد ضامن سلامت رفراندوم ‏چيست؟!

با جمله سازی در مورد دمکراسی نمی‌توان دمکراسی ساخت.
کسانی که در اندیشه دمکراسی هستند به مقدمات و لوازم دمکراسی فکر میکنند؛
درست مثل باغبانی که به جای اینکه در مورد سیب سخنرانی کند در اندیشه زمین و نهال و آب است،
آنوقت سیب بدست میآید !
احتیاجی به سخنرانی هم ندارد.

➖➖➖
📱 @PN_KFP