در آنجا دستورالعملهای مهندسی افکار نوشته میشود: چه چیزی باید خبر اول شود، چه کسی قهرمان دروغین فردا باشد، و کدام «بحران مصنوعی» باید نگاهها را از خیابان به صفحهها منحرف کند.
رسانههای حکومتی، با تکیه بر روانشناسی جمعی، تصویرهایی میسازند که حقیقت راا میبلعند: یک «مذاکره قریبالوقوع»، یک «دشمن خارجی»، یا حتی یک «چهرهی اپوزیسیون جعلی» تا مردم را در باتلاق سردرگمی نگاه دارند.
آنچه نباید فراموش کرد این است: هیچیک از این نمایشها واقعیتِ رنجِ مردم را پاک نمیکند.
بیکاری، گرانی، شکنجه و تحقیر روزانه، با هیچ «تیتر رسانهای» محو نمیشود. مردم اگر بیدار بمانند و خود را اسیر بازیهای روانی رژیم نکنند، نیرویشان از هر دستگاه تبلیغاتی قویتر است.
پس آگاهی، سلاح اصلی است. آگاهی که میگوید پشت هر «بحران ساختگی»، دست همان دیکتاتوری است که میترسد صدای خیابان به فریاد سرنگونی بدل شود
1 comment
Siavash
در عصر نور و آگاهی جز یه مشت احمق که بسیار کم هستند دیگر کسی فریب این دغلکار آن ودروغگویان را نمی خورد وبدنبال حاشیه نیستند وفقط بدنبال جرقه ومهیای قیام هستند حال بگذارید عقل های نداشته شأن را در اتاق های بی فکری شأن برروی هم بریزند آخرش شاید بتوانند بزها وگوسپندان را با یه مشت علف سبز بفریبند که آنهم بازهم بعید به نظر میرسد جز خودشان کسی دیگر را بتوانند فریب دهند 🌈🌈🌈