پیش از این بارها شنیده و خوانده بودیم که برخی از اعضای جامعه در مواجهه با نابسامانیهای موجود میگویند که «من سیاسی نیستم» و خود را از ورود به مباحث اجتماعی کنار میکشند. اما نتایج وضعیت سیاسی موجود جامعه دامنگیر آنها هم میشود، گرانی، رکود، بازنشدن ایربگ خودروهای ساخت داخل! و بسیاری موارد دیگر.
اما امروز با پدیده دیگری هم مواجه شدهایم و آن اینکه برخی از افراد برای مصونماندن از عواقب یک انتقاد ساده، پیشدستی کرده و تن به رذیلتهای اخلاقی میدهند.
آقای دکتر نیری، فیزیکدان در این رابطه نوشته است:
«به یُمن حضور پر برکت جمهوری اسلامی، فرهنگ تملق و چاپلوسی، پاچهخاری، بادمجان دور قاب چینی، خو شیرینی، دروغ، تزویر، ریا، خود فریبی و خود افسونی، حماقت و جهالت روز به روز گسترش و ترویج و «تعالی» مییابد. و اینها فقط گوشهای از فرهنگسازی این نظام مقدس است.»
در نظامهای ایدیولوژیک و توتالیتر، اخلاقیات هم در جامعه رنگ میبازند.
چگونه میتوان از چنین وضعی رهایی یافت؟
مقاله زندگی نه با دروغ، اثر الکساندر سولژنیتسین را در آدرس زیر بشنوید:
goo.gl/Uv5JxG#جمهوری_اسلامی #دروغ #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
شمار کسانی که تبلیغات رسمی را باور میکنند و با بی نیازی پشتیبان حاکمیت اند، روز به روز کمتر میشود. به عکس شمار ریاکاران و دروغگویان فزونی میگیرد. در حقیقت، همه ناچار به ریاکاری اند.