✳️ دست به اقدام بزنید.

✅ روبرت گانتر در کتاب خود به نام «۵۳ اصل تصمیم‌گیری» می‌نویسد:

■ یکی از مهم‌ترین واقعیت‌های حاکم بر دنیا این است که: هیچ وقت تمام اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم‌گیری را در اختیار نخواهیم داشت.
■ در نتیجه، اگر آن قدر صبر کنیم که اطلاعات‌مان تکمیل شود و سپس تصمیم بگیریم، دنیای اطراف‌مان تغییر خواهد کرد و باز هم به اطلاعات جدیدتری نیاز پیدا می‌کنیم.
■ برای همین است که میزان تلاش برای جمع‌آوری اطلاعات، رابطۀ معکوس با میزان موفقیت ما در تصمیم‌گیری دارد.
■ برای درک بهتر این واقعیت غیرمنتظره، بیایید تجربۀ دو رییس جمهور قبلی آمریکا را بررسی کنیم: کارتر در زمان گروگان‌گیری دیپلمات‌های آمریکایی در ایران و ریگان در زمان فروپاشی شوروی.
■ کارتر اصولاً فردی بود که برای هر تصمیمی کلی اطلاعات جمع‌آوری می‌کرد و برای همین اصولاً خیلی دیر تصمیم می‌گرفت.
■ برای همین، زمانی که با موضوع گروگان‌گیری دیپلمات‌های آمریکایی در ایران مواجه شد، آن قدر دیر تصمیم گرفت که مساله از کنترل خارج شد و در نهایت بدترین تصمیم ممکن را گرفت: نجات گروگان‌ها از طریق اقدام نظامی در طبس.
■ در مقابل، ریگان فردی بود که برای تصمیم‌گیری خیلی به اطلاعاتی که به او می‌دادند، توجه نمی‌کرد و کار خودش را می‌کرد.
■ در نتیجه، زمانی که برای گفتگو دربارۀ پایان جنگ سرد با شوروی به ملاقات گورباچف رفت، تمام اطلاعاتی که به او داده بودند را کنار گذاشت و با روش خودش با گورباچف مذاکره کرد.
■ وقتی از جلسۀ خصوصی با گورباچف خارج شد، وزیر خارجۀ آمریکا از او پرسید: چگونه بدون بردن کاغذهایی که به شما دادیم، با گورباچف مذاکره کردید؟ ریگان پاسخ داد: گرباچف هم مثل من چیز زیادی از داستان نمی‌دانست!
■ البته منظور من از طرح این موضوع، تصمیم‌گیری کورکورانه نیست، بلکه تاکید دارم نباید وقت زیادی را برای تجزیه و تحلیل اطلاعات اختصاص بدهید چون هیچ وقت اطلاعاتی که برای تصمیم‌گیری نیاز دارید «کامل نمی‌شود».
گاهنامه مدیر