در باب شکم سیری!
در مصاحبهای از حضرت سید جواد طباطبایی می خوانیم:
"نه شریعتی میدانست در غرب چه میگذرد و نه آل احمد که برخلاف شریعتی نمونه کامل غرض و مرض بود. همه حرف آنها تکرار کلیشه ای ابتداییترین حرفهایی بود که در دهه ۶۰ میلادی اروپا مطرح میشد. شورش بر مصرف گرایی در کشوری که به اکثریت قریب به اتفاق آن نصف کالری لازم نمیرسید، گسسته خردی بیش نبود، سیاست بازی مبتنی بر جهل. روشنفکر غربی از این حیث به مصرف گرایی اعتراض میکرد که امریکایی در هر وعده یک استیک چهار صد گرمی میخورد. در همان زمان هر دیزی وطنی از ۴۰ گرم گوشت، ۵۰ گرم دنبه، ۶۰ گرم استخوان، یک سیب زمینی و نیم لیتر آب فراهم میآمد. اگر روشنفکر ایرانی «بومی» میبود، میبایست اعتراض میکرد که چرا در هر دیزی ۱۵۰ گرم گوشت وجود ندارد".
یاد انبوه منتقدان نئولیبرالیسم در وطن آریایی اسلامی می افتم، کلا کمی واقع بینی ضرری ندارد، والله اعلم.
در توییتر کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel
برا کشوری که درآمد سرانه اش هنوز حدود ۵ هزار دلاره فقط
آقای خالقی لطفا کمی بیشتر توضیح بدهید
توضیح خاصی ندارد، مد پرستی بی مبنای برخی به اصطلاح روشنفکران را اشاره می کند