برای من یکی از بهانههای کوچک خوشبختی، لودگی و مسخرگی و دوری از وضعیت جدی است. چندی پیش برای فرار از فکر و تن سپردن به ابتذال محض و صرفا خندیدن، یک فیلم درِ پیتی کمدی را به تماشا نشستیم. همهچیز خوب پیش میرفت: ما ریسه میرفتیم و به وقایع خندهدار و اغراقآمیز فیلم میخندیدیم، اما ناگهان اتفاقی عجیب افتاد: در اوج خنده و شادی یکدفعه خبر مرگ کیارستمی رسید!
تصور کنید در آسودهترین شکلی در یک وان آب گرم لم داده باشید و ناگهان یک هشتپای کثیف و نفرتانگیز به تنتان چنگ بیاندازد. تصور کنید...
متضادترین حالات حسی در کسری از ثانیه رودرروی هم قرار گرفتند و مرگ، درد و حجم کمرشکن ملال پیروز آمد.
یادداشت محمد مرادی، به مناسبت درگذشت عباس کیارستمی در سال ۲۰۱۶
آقای مرادی در روزهای پایانی سال ۲۰۲۲ برای جلب توجه جهانیان به اعتراضات مردم ایران با پریدن در رودخانهای در شهر لیون خودکشی کرد.
زلالی نیست تا ماهیان زلال پرست , به تکاپو و شادی پردازند
ماهیان زلال پرست ,
در حصار تنَگ و تاریک ِ چنگال ِ خرچنگها اسیرند
در این مرداب متعفن , فقط کرمها و انگلها رشد ِ نجومی دارند
و در عمق خباثتها گرفتارند و سیاهی ارمغان افزون طلبی آنهاست
"محمد على بهمني"