مقایسه تعداد نیروی انسانی شاغل در کشور با سایر کشورهای همتراز در سال های مختلف نشان می دهد که نسبت نیروی انسانی بهداشت و درمان به جمعیت کمتر از حد قابل قبول است.

شاخص نسبت پزشک عمومی و همچنین پزشک متخصص و فوق تخصص در هر 100 هزار نفر جمعیت در ابتدای سال 1395 به ترتیب برابر با 53 و 46 بوده است. در سال 1404 نیز به ترتیب 79 پزشک عمومی و 63 متخصص به ازای هر 100 هزار نفر مورد نیاز می باشد.

در مقالات حاصل از پروژه ی کشوری نقشه راه درمان ایران تا 1404 که در دانشگاه علوم پزشکی کرمان تدوین شده و اساتید صاحب نظری همچون دکتر هاشمی، دکتر آقاجانی و دکتر حق دوست در آن مشارکت داشته اند، به بررسی ابعاد مختلف درمان از جمله کادر درمان در سال 1395 و برآورد آن تا سال 1404 پرداخته شده است.

در قسمت بحث یکی از این مقالات آمده است که:

1- به طور مثال، مقابسه ی نسبت پزشک عمومی به ازای هر 100 هزار نفر جمعیت در ایران از کشورهای هم تراز عربستان، مالزی، لهستان، آرژانتین، اسپانیا، کلمبیا، آفریقای جنوبی، ترکیه، مصر، و مکزیک کمتر و از کشور تایلند بیشتر است.

2- در خصوص نسبت دندانپزشک، کشورهای مکزیک، آفریقای جنوبی و عربستان سعودی، کمتراز ایران و کشورهای مالزی، لهستان، آرژانتین، اسپانیا، کلمبیا، تایلند، ترکیه و مصر بیشتر از ایران می باشد.

3- نسبت داروساز در کشورهای تایلند و کلمبیا کمتر از ایران و سایر کشورهای همتراز بیشتر از ایران می باشند.

4- در خصوص نسبت پرستار و ماما نیز کشورهای آرژانتین و کلمبیا کمتر از ایران می باشند. اما سایر کشورهای همتراز فاصله ی زیادی با ایران دارند.

5- ترکیه در سال 2010، به ازای هر 10 هزار نفر جمعیت، 15/8 پزشک داشت که این آمار برای ایران 12/88 و برای استرالیا، قطر و آمریکا به ترتیب 38/5 و 77/3 و 24/1 پزشک می باشد

6- در رشته های تخصصی نیز، بیشترین فاصله ی ما از وضعیت کشورهای همتراز، در گروه متخصصان چشم و متخصصان جراحی مغز و اعصاب و فوق تخصص های آنها می باشد