در روزگاری که گویی ایران در ابری از فراموشی پیچیده شده است، اگر کار دیگری از دست ما بر‌نیاید، لااقل خوب است بکوشیم تا فکرِ او و غم او را در دلِ خود زنده نگاه‌ داریم و اعتقاد به زایندگیِ دوران را در سینه نپُژمرانیم.
ما از این حیث چون بیمارانِ تریاک خورده‌ای هستیم که به هر افسونی است باید بیدار نگاهشان داشت؛ زیرا اگر چشم بر هم نهند، بیمِ آن است که دیگر آن را نگشایند.

🌷دکتر اسلامی ‌ندوشن🌷

🆔@ruralwomenissues