با درود و احترام
بنظرم بهتر است روی "همه کالاهای عمومی" و بخصوص روی کلمه "همه" بروم و بسیار تامل و مطالعه داشته باشم تا متوجه شوم که آیا بطور مطلق امکان پذیر است یا ... ؟

نمی دانم

در این مورد به نظر میرسد که باید تعریف خودمان از کالای عمومی را مشخص کنیم. مثلا آیا ارائه خدمات درمانی رایگان کالای عمومی است. قطعا بنگاههای خصوصی هم قادر به ارائه خدمات درمانی با محدوده متنوعی از کیفیتها برای طیف متنوعی از بیماران با هزینه ای کمتر از سیستم درمانی دولتی هستند و طبعا نمیتوان این مورد را کالای عمومی محسوب کرد. یا ارائه پکیجهای بیمه ای در حوزه درمان با سطوح پوشش متفاوت، کاری است که قطعا شرکتهای خصوصی بهتر از دولتها از پس آن بر خواهند آمد. در هر یک از دو مورد ذکر شده به دلیل اینکه یک بازار برای این خدمات وجود دارد ارائه آن توسط دولت بی معنی است. در مورد پژوهشهای بنیادی شاید ذکر این نکته خالی از لطف نباشد که در طول یک صد سال گذشته تعداد پژوهشگرانی که مثلا در شرکت IBM جایزه نوبل را برنده شده اند کم نبوده اند. از طرفی با به کارگیری فناوریهای نوین و ایجاد اکوسیستمها و پلتفرمهای باز تحقیق و توسعه که امکان همکاری مجموعه ای از بنگاههای اقتصادی، دانشگاهها و محققین را در یک بستر مشترک فراهم میکند امکان سرمایه گذاری و استفاده مشترک از نتایج تحقیقات در یک اشل بهتر فراهم شده است و به نظر نمیرسد که در اینجا هم دولتها ( حداقل در حال حاضر) بتوانند مزیتی خلق کنند. شاید بتوان ایجاد امنیت ( داخلی/ملی)، حاکمیت قانون (به همان معنی که هایک مد نظر داشت نه مصوبات بی معنی صادر شده از سوی بوروکراتها مانند کنترل بازار)، حفظ آزادیهای فردی که حداقل در حاضر بازاری برای آن وجود ندارد ( ولی نیاز به آن وجود دارد) را بتوان کالاهای عمومی دانست که فعلا مکانیزم بهتری از دولت برای ارائه آنها وجود ندارد و ممکن است با تغییرات در فناوریها بعدها بتوان این خدمات را هم به شکل مناسب، کیفی و رقابتی از بخش خصوصی دریافت کرد. به قول شما الله اعلم!!

زنده باشید سپاس از اطلاعات خوب

یک متنی پیشتر در کانال در مورد همین افسانه کالاهای عمومی نوشته ام