اینجا بهشت زنان باردار است!
✍رویا باقری

توفیق این رو دارم که همراه همسربرادرم که دیابت بارداری دارد در بیمارستان شریعتی تهران باشم.
راهروی قسمت زنان تهویه مناسب ندارد، خانم های باردار یا غیر باردار برای انواع بستری می‌آیند و ساعت‌ها منتظر می‌مانند تا کارشان انجام شود تازه بعدش اگر تخت خالی باشد!

باردارهای ماه‌اخری خسته و بی‌حوصله می‌شوند بعداز ساعت‌ها نشستن روی صندلی‌های فلزی که اکثرمان تجربه نشستن سخت روی آنها داریم، نیم‌دراز می‌شوند!
هر چند دقیقه یکبار نگهبان وارد سالن میشود و فریاد میزند خانم‌ها دراز نکشید روی صندلی، پاشید بشینید!
یکی از خانم‌ها گفت: ای آقا مگه از دل خوشمون روی صندلی دراز کشیدیم؟ خب نمیتونیم زیاد بشینیم دیگه!
کم درد داریم شما هم هی بیا داد بزن پاشید پاشید!
نگهبان جواب داد: من نباید به خاطر شماها حرف بشنوم که ! ای باباااا نمیتونی بشینی نیا بیمارستان 😳

من جای نگهبان نبوده‌ام که درک کنم واقعا چه حرفی می‌شنود و چه حسی دارد!

اما چون خود یک مادر هستم خانم‌های باردار را درک میکنم که از اوایل شش ماهگی وقتی شکم‌بزرگ میشود، زمان طولانی نشستن چه دردی به کمر می‌آورد، زن باردار چه سوزشی در پهلو‌ها حس میکند و بارداری چه فشاری روی مثانه دارد!
به زبان ساده حتی اگر بخواهی هم نمی‌توانی طولانی مدت روی صندلی بنشینی!

و امروز سومین روزی است که ما در بیمارستان از صبح ساعت ۷ تا غروب منتظر می‌مانیم تا تختی خالی شود اما نمی‌شود!
چون مریض اورژانسی اولویت دارد و تعداد تخت‌های بیمارستان کم است!


همین...

@kherad_jensi

5 comments

Mahshad Moslemian
واقعا متاسفم
بعد بگن بچه دار بشین دشمن برای کشور برنامه ریزی کرده که جمعیت کم شه. دشمن ما همین مسیولین بیشعورن
هرقدر بیمارستان خوب یا بد باشد، یک دوره موقت چندروزه است که می‌گذرد. بهترین کمک به یک مادر همراهی پدر است. از اول لحظه بارداری تا همیشه. از نگهداشتن بچه موقع غذا خوردن یا استراحت مادر تا عوض کردن پوشک.کمک با مادر در جمع و جور کردن ریخت و پاش بچه ها. موقع غدا خوردن اگر قرار است بچه در آغوش کسی باشد، پدر هم سهمی از زمان نگهداری کودک را به عهده بگیرد. و یادش باشد اوهم در تولد این کودک ۵۰ درصد سهم را داشت و باید بابت این ۵۰ درصد سهم، بخش از زحمت نگهداری و مراقبت کودک را به عهده بگیرد و در جبران ۹ ماه تحمل زحمت بارداری مادر، همیشه مراقب همسر خود تا باشد تا رمانی برای استراحت و تفریح، فارغ از دغدغه های مادرانه داشته باشد.
من به جرات میتوانم بگویم کمتر مردی را دیده ام که د یک میهمانی یا عروسی یا سر میز غذا چه در خانه یا میهمانی و دور همی، اوهم کمکی به حال مادر باشد. و بیشتر وقت ها این مادر بیچاره است که باید دنبال بچه ها بدود

.
O oo
هرقدر بیمارستان خوب یا بد باشد، یک دوره موقت چندروزه است که می‌گذرد. بهترین کمک به یک مادر همراهی پدر است. از اول لحظه بارداری تا همیشه. از نگهداشتن بچه موقع غذا خوردن یا استراحت مادر تا عوض کردن پوشک.کمک با مادر در جمع و جور کردن ریخت و پاش بچه ها. موقع غدا خوردن اگر قرار است بچه در آغوش کسی باشد، پدر هم سهمی از زمان نگهداری کودک را به عهده بگیرد. و یادش باشد اوهم در تولد این کودک ۵۰ درصد سهم را داشت و باید بابت این ۵۰ درصد سهم، بخش از زحمت نگهداری و مراقبت کودک را به عهده بگیرد و در جبران ۹ ماه تحمل زحمت بارداری مادر، همیشه مراقب همسر خود تا باشد تا رمانی برای استراحت و تفریح، فارغ از دغدغه های مادرانه داشته باشد. من به جرات میتوانم بگویم کمتر مردی را دیده ام که د یک میهمانی یا عروسی یا سر میز غذا چه در خانه یا میهمانی و دور همی، اوهم کمکی به حال مادر باشد. و بیشتر وقت ها این مادر بیچاره است که باید دنبال بچه ها بدود .
تمامی نکاتی که شما فرمودید‌،‌عالی بود.ولی خدمت شما عرض کنم برای همه رفت و آمد به بیمارستان و همین‌طور بستری در دوران بارداری فقط چند روز نیست
Mozhgan Bafande
تمامی نکاتی که شما فرمودید‌،‌عالی بود.ولی خدمت شما عرض کنم برای همه رفت و آمد به بیمارستان و همین‌طور بستری در دوران بارداری فقط چند روز نیست
بله متوجه هستم. منظورم در مقایسه با بقیه داستان بود. اون چند روز همه هیجان زده و فعالن بعدش که اصل کاره اونوقت هست مادر میمونه و ...