چرا تایوان را دوست دارم
گاهی از من میپرسند: «به جز كشور خودت به كدام كشور ديگر علاقه داری؟»
هميشه يك جواب داشتهام: تايوان
و مردم میپرسند «تايوان؟چرا تايوان؟»
جواب خيلی ساده است، چون تايوان صخرهای لم يزرع در دريايی پر از امواج طوفانی و بدون منابع طبيعی برای زندگی كردن است. حتی برای ساخت و ساز بايد شن و ماسه را از دشمن خود یعنی چين وارد كند و با وجود همه اينها چهارمين ذخاير كلان مالی دنيا را در اختيار دارد.
زيرا به جای كندن زمين و استخراج هر آنچه كه بالا میآيد، تايوان ذهن و افكار ۲۳ ميليون تايوانی را میكاود.
استعدادشان را انرژی شان را و هوش و ذكاوت شان را چه زن و چه مرد. هميشه به دوستانم در تايوان میگويم:
"شما خوشبختترين مردم دنيا هستيد."
چطور اينقدر خوشبخت شدهايد؟ شما نه نفت داريد، نه سنگآهن، نه جنگل، نه الماس، نه طلا، فقط مقدار كمی ذخاير ذغال سنگ و گاز طبيعی؟!
شما استعدادهای انسانی را کشف و استخراج میکنید. شما فرهنگ پرورش و تقويت مهارتهايتان را توسعه دادهايد، كاری كه امروزه ثابت شده با ارزشترين و تنها منبع تجديدپذير واقعی جهان است.
«توماس فریدمن»
اقتصاددان
@renaissancetranslate