🔺مایک پمپئو: حکومت ایران میخواست مردم را برای تشییع قاسم سلیمانی به خیابانها ببرد اما اعتراضات مردم ایران پیام متفاوتی میدهد
⚡️مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا با بیان اینکه مردم ایران می دانند که رژیم جمهوری اسلامی رفتار غیرمنصفانه ای با آنها دارد حضور اعتراضی مجدد آنها در خیابانها را حاوی پیام دانست.
https://ir.voanews.com/a/iran-pompeo-protest/5244617.html?nocache=1
تو مشهد
تففف تو. صورت علی خایه منی
رهبر داعش شیعه ایران
الانم که صدای اعتراض مردم داره شنیده میشه از صدقه سر توئیت فارسی ترامپه
دست مشت کرده - دست قطع شده
دستی برای درآوردن یک لقمه نان
دستی برای ستاندان هزاران جان
چه تفاوت بزرگیست بین این دست با آن دست !
هیچ کس اما نمی داند ، آن شب چه کسی فرهاد را ترور کرد . نه جای گلوله ای بود ، نه پیکر متلاشی شده ای !
دستی بود مشت کرده و خوابی بود بس سنگین !
و در این روزها هستند کسانی که عکس های پروفایلشان با دست مشت کرده فرهاد سیاهپوش نشد !
ولی با دست قطع شده شاش قاسم سیاه پوش شد !
همین ها انسانیت را به سلاخی کشیده اند .....
وقتی ارزش ها عوض شوند ، عوضی ها با ارزش می شوند .
به امید نابودیتان
روزهای بسیار دور ؛ پیرزنی بود که ؛ هر روز با قطار از روستا برای خرید مایحتاج خود به شهر می آمد ...
کنار پنجره می نشست ؛ وبیرون را تماشا می نمود..
گاهی؛ چیزهائی از کیف خود در می آورد
و از پنجره قطار به بیرون پرتاب می نمود
یکی از مسئولین قطار کنار ایشان آمد و با تحکم پرسید که: پیرزن چکار میکنی؟!
پیرزن؛ نگاهی به ایشان انداخت و لبخندی مهربان گفت : من بذر گل در مسیر می افشانم
آن مرد با تمسخر و استهزا ، گفت : درست شنیدم ؛ تخم گل در مسیر می افشانی؟!
پیرزن جواب داد ؛ بله تخم گل ...
مرد خنده ای کرد و گفت : اینرا که باد می برد ؛ بنده خدا ؟
پیرزن جواب داد ؛ من هم می دانم که باد می برد... ولی مقداری از این تخمها به زمین می رسند و خاک آنها را می پوشاند
مرد که خیال میکرد پیرزن خرفت شده است
گفت: با این فرض هم آب می خواهند .
پیرزن گفت : افشاندن دانه با من .. آبیاری با خدا..
روزی خواهد رسید که گل و گیاه تمام مسیر را پر خواهد کرد؛ و رنگ راه تغییر خواهد نمود و بوی گلها مشام تمام ساکنین و مسافرین نوازش خواهد داد و من و تو و دیگران از رنگی شدن مسیر لذت خواهیم برد ...
مرد از صحبت خود با پیرزن جواب نگرفت
با تمسخر و خندیدن به عقل آن پیرزن ؛ سرجای خود برگشت ...
مدتها گذشته بود که ؛ آن مرد دوباره سوار قطار شد و کنار پنجره نشسته و بیرون را نگاه می کرد
که یک دفعه متوجه بوی خاصی شد.. کنجکاو که شد؛ دیدکه رنگ مسیر هم عوض شده است
و از کنار رنگها و رایحه های نشاط آور رد می شدند
و مسافرین با شوق و ذوق گلها را به همدیگر نشان می دادند
آن مرد ؛ نگاهی به صندلی همیشگی پیرزن انداخت ؛ ولی..... جایش خالی بود
سراغش را از دیگران گرفت ؛ گفتند : چند ماه است که ؛ از دنیا رفته است
اشک از دیدگان آن مرد سرازیر شد
و به نشانه احترام به آن همه احساس بلند شد و تعظیم نمود
***
آن پیرزن رنگ و بوی گلها را ندید و استشمام نکرد ؛ ولی هدیه ای زیبا به دیگران تقدیم کرد
همیشه عشق و محبت و مهربانی به دیگران هدیه بده ؛
روزی خواهد رسید که آنکس که به او محبت میکنی با انگشت اشاره
از شما به نیکی یاد خواهد کرد...
*بیا تا جهان را به بَد نَسپَریم*
*به کوشش همه دستِ نیکی بریم*
*نباشد همی نیک و بَد پایدار*
*همان بِهْ که نیکی بُوَد یادگار*
فردوسی بزرگ