مثل این می‌ماند که این جناب معاون رئیس‌جمهور بگوید: ما با این مشکل داریم که شهاب‌سنگ‌ها وقتی وارد جو زمین می‌شوند داغ شده و می‌سوزند. بجایش ما طبق قرآن معتقدیم که شهاب‌سنگ‌ها را خداوند برای راندن شیاطین شلیک می‌کند!

اولا "دولت‌ملت" یک "نظریه" نیست، بلکه حاصل یک "مشاهده" در عرصه تاریخ است. "دولت‌ملت" یک واقعیت حاصل‌آمده در تاریخ اروپا بعد از اسقاط جنگ‌های مذهبی و زوال همزمان حکومت‌های فئودالی بود، که مولفه‌های دیگری هم داشت که فعلا کاری با آن نداریم.

اما "امامت" واقعا یک "نظریه" الاهیاتی است که اتفاقا کمترین مبنای قرآنی هم ندارد. ریشه الاهیاتی این نظریه در گنوزیس علی‌العموم و در مانویت علی‌الخصوص است. درست از این روست که در جهان مسلمانی غیرایرانی، همچو نظریه الاهیاتی‌ای وجود ندارد چون آنها چشم به قرآن دارند نه به چیز دیگری. ما ایرانیان "امامت" را از مواد و مصالح پیش‌از اسلام ساختیم و بر اسلام بستیم.

این نظریه الاهیاتی "امامت"، البته ترجمانِ سیاسی هم پیدا می‌کند که تناسخی‌ای از حاکمیتِ پدرسالارِ رئیس قبیله است و چیز طرفه‌ای هم نیست؛ و طبعا راه به "جباریت" می‌برد که در ایران، بویژه در این سی‌سال اخیر، بُرده است.

اما این که یک این جناب معاون رئیس جمهور یک "نظریه الاهیاتی" را در مقابل یک "مشاهده‌ تاریخی" گذاشته‌اند، به آن می‌ماند که یک ابلهی در تماشای حیات‌وحش آفریقا، روبه به راهنما بگوید من علاقه‌ای به دیدن کرگدن و شیر و پلنگ ندارم، من دنبال سیمرغ و اژدها می‌گردم، بویژه آن سیمرغ که زال را پرورد!