پناه بردن فرد عامی به زندگی شخصی ، وقف کردن متعهدانهٔ خویش به امور خانوادگی و شغلی ، آخرین و تبهگن ترین محصول اعتقاد بورژوازی به رجحان مصلحت شخصی بر مصالح اجتماعی ست.
فرد عامی همان بورژواییست که از طبقه اش جدا شده است و فرد ذرّه شده ایست که فروریختگی طبقهٔ بورژوا پدیدش آورده است.
انسان توده ای که [رهبران توتالیتر] او را برای ارتکاب سهمگین ترین جنایات توده ای تاریخ سازمان می‌دهند، بیشتر صفات یک فرد عامی را دارند تا صفات اوباش .
او بورژواییست که در میانهٔ ویرانه های جهان خویش ، تنها نگران امنیت شخصی اش بوده و آماده است تا با کمترین تحریک ، همه چیزش را - از اعتقاد گرفته تا شرف و حرمت خویش - برای این امنیت قربانی کند.
نابود کردن حریم اخلاق شخصی مردمی که به چیزی جز حفاظت از زندگی شخصی شان نمی‌اندیشند ، از همه ساده تر است.
نازی ها پس از چند سال قدرت و یکنواخت کردن منظم مردم ، حقیقتاً می‌توانستند اعلام کنند که « تنها کسی که هنوز بعنوان یک فرد خصوصی وجود دارد ، شخصی است که به خواب رفته است.»





«توتالیتاریسم»
هانا آرنت
@renaissancetranslate