O‘tgan hayitda òģlim Muhammad Sodiqga sovģa olmoqchi bòlib dòkonga chiqdik. Men kassaning yonida turibman. Muhammad Sodiq òyinchoq tanlayabdi. Shu payt bir yosh bola dòkonga kirib sotuvchiga 1 kg un berub oyimlarga yozdirib qòyarkansiz, deb qoldi.Bolaga bir nazar solib qòydim, yupungina kiyingan edi. 1 kg unni oldida chiqib ketdi. Sotuvchi daftariga bir narsalarni yozganday bòldi. Undan sòradim:
— Bu bola kim edi?
— Qòshni bola.
— Adasi bormi?
— Yòq.
— Onasi nima ish qiladi?
— Narsa pishirib sotadi.
— Qancha qarzi bor?
Daftariga qaradida,
— 47 ming ekan, aka-, dedi.
— Yana shunday qarzdorlar bormi?
— Ha, yana bir ikkita shunaqa oila bor, keyin keksa kampir ham...
— Ularnngi qarzi qancha?
Sotuvchu qiz kòzida hayronlik bilan daftardan ko‘rib 37 ming ekan dedi.
— Hammasini òchirib tashlang, men tòlab qòyaman. Hozir òģlim keladi. Agar òyinchoq olib chiqib ketsa, bu puldan ortganiga qarzlarni yopib qòying, agar pul berib òyinchoq olmasdan chiqib ketsa, shu pulni qarzlarni yopishga ishlating. Keyin yana qaytib kirsa, tanlagan òyinchoģiga yana bitta òyinchoq qòshib bering, deb 200 ming berib qòydim.
Muhammad Sodiq bitta katta òyinchoq tanlab keldi. Narhi 107 ming sòm ekan.Men sekin so‘radim:
— Yaxshi òyinchoq tanlabsan, o‘g‘lim, lekin shu pulga bitta uy olsak nima deysan?
— Bu pulga uy beradimi?
— Ha, shunaqangi zòr uy beradiki, har xil mevalari bòladi, ichida òyinchoqlari ham kòp bòladi.
— Hozir olamizmi?
— Yòq, hozir qurishni boshlaymiz, insha Alloh katta bòlganingda juda chiroyli bòlib bitadi.
Hozir senga pul beraman. Bu pulni shu sotuvchiga berib, nima qilmoqchilingni aytasan. Òzing hal qil, xohlasang shu tanlagan òyinchoģingni ol, xohlasang uy ol. Qaysi qarorni qabul qilsang ham hurmat qilaman, deb mashinamga òtirdim.
Muhammad Sodiq birozdan sòng dòkondan chiqdi, qòlida òyinchoq yòq edi. Juda xursand bòldim. Mashinaga òtirdi.
— Adajon, man uy qurishni boshladim, katta bòlganimda shu uyni sizga sovģa qilaman dedi.
— O‘ģlim, sen bugun umringdagi eng muhim qarorlardan birini tanlading. Bu ishingdan juda sevindim, Alloh ham sevindi. Bergan pulingni sotuvchi qiz, non olishga puli yòqlarga non olib beradi, òģliga shokolad ololmaganlarga shokolad olib beradi. Sen òz nafsingni yengib ularga yordam berishni tanlading. Allohning va'dasi haq, endi hozir dòkonga kirsang, bitta òyinchoģing 2 ta bòlib qolganini ko‘rasan.
U bu gapdan hayron qolganicha dòkonga qaytib kirdi va hursand holda 2 ta òyinchoq bilan chiqdi.
Men òģlimga tushuntirishda davom etdim:
— Haligi uyni jannatdan sotib oldik, insha Alloh, jannatda eng kamida bitta uyimiz bor. Tanlovni òzingga qòyib berganimni sababi esa, hayotda òz fikring bòlishiga, vaziyatni tahlil qilib ikkita tòģri variantlar ichidan tòģriroģini tanlashga odatlantirish va nafsing bilan jangda ģalaba qozonishingni ta'minlashdir.
Ayyomimgiz muborak bòlsin...
— Bu bola kim edi?
— Qòshni bola.
— Adasi bormi?
— Yòq.
— Onasi nima ish qiladi?
— Narsa pishirib sotadi.
— Qancha qarzi bor?
Daftariga qaradida,
— 47 ming ekan, aka-, dedi.
— Yana shunday qarzdorlar bormi?
— Ha, yana bir ikkita shunaqa oila bor, keyin keksa kampir ham...
— Ularnngi qarzi qancha?
Sotuvchu qiz kòzida hayronlik bilan daftardan ko‘rib 37 ming ekan dedi.
— Hammasini òchirib tashlang, men tòlab qòyaman. Hozir òģlim keladi. Agar òyinchoq olib chiqib ketsa, bu puldan ortganiga qarzlarni yopib qòying, agar pul berib òyinchoq olmasdan chiqib ketsa, shu pulni qarzlarni yopishga ishlating. Keyin yana qaytib kirsa, tanlagan òyinchoģiga yana bitta òyinchoq qòshib bering, deb 200 ming berib qòydim.
Muhammad Sodiq bitta katta òyinchoq tanlab keldi. Narhi 107 ming sòm ekan.Men sekin so‘radim:
— Yaxshi òyinchoq tanlabsan, o‘g‘lim, lekin shu pulga bitta uy olsak nima deysan?
— Bu pulga uy beradimi?
— Ha, shunaqangi zòr uy beradiki, har xil mevalari bòladi, ichida òyinchoqlari ham kòp bòladi.
— Hozir olamizmi?
— Yòq, hozir qurishni boshlaymiz, insha Alloh katta bòlganingda juda chiroyli bòlib bitadi.
Hozir senga pul beraman. Bu pulni shu sotuvchiga berib, nima qilmoqchilingni aytasan. Òzing hal qil, xohlasang shu tanlagan òyinchoģingni ol, xohlasang uy ol. Qaysi qarorni qabul qilsang ham hurmat qilaman, deb mashinamga òtirdim.
Muhammad Sodiq birozdan sòng dòkondan chiqdi, qòlida òyinchoq yòq edi. Juda xursand bòldim. Mashinaga òtirdi.
— Adajon, man uy qurishni boshladim, katta bòlganimda shu uyni sizga sovģa qilaman dedi.
— O‘ģlim, sen bugun umringdagi eng muhim qarorlardan birini tanlading. Bu ishingdan juda sevindim, Alloh ham sevindi. Bergan pulingni sotuvchi qiz, non olishga puli yòqlarga non olib beradi, òģliga shokolad ololmaganlarga shokolad olib beradi. Sen òz nafsingni yengib ularga yordam berishni tanlading. Allohning va'dasi haq, endi hozir dòkonga kirsang, bitta òyinchoģing 2 ta bòlib qolganini ko‘rasan.
U bu gapdan hayron qolganicha dòkonga qaytib kirdi va hursand holda 2 ta òyinchoq bilan chiqdi.
Men òģlimga tushuntirishda davom etdim:
— Haligi uyni jannatdan sotib oldik, insha Alloh, jannatda eng kamida bitta uyimiz bor. Tanlovni òzingga qòyib berganimni sababi esa, hayotda òz fikring bòlishiga, vaziyatni tahlil qilib ikkita tòģri variantlar ichidan tòģriroģini tanlashga odatlantirish va nafsing bilan jangda ģalaba qozonishingni ta'minlashdir.
Ayyomimgiz muborak bòlsin...
16 comments
Log in to comment
Juda ibratli tasirli ekan
Alloh rozi bòlsin