▪️به این نگاه نکنید که در روزها و سالهای اخیر جوانان ایران در شبکه‌های اجتماعی به سخنان خسرو گلسرخی می‌خندند و از «سیس» او می‌گویند و «حسین شهید خلق‌های خاورمیانه» را مسخره می‌کنند! او و یکی دوجین از همفکران و هم‌پالکی‌هایش تا دهه‌ها مقدس بودند و صنف چپ‌ها و روشنفکرهای ایران از حریم قدسی او پاسداری می‌کردند.

▪️فقط هم این پریشان‌گویی‌ها نبود که مقدس شده‌بود. تروریسم خشن و عریان هم تقدیس می‌شد. این جماعت تفنگ بر‌می‌داشتند و کارآفرین مملکت را که تعداد زیادی کارگر را به کار گمارده‌بود و خانواده‌های آنها را از شغل و درآمد و رفاه برخوردار کرده‌بود، در روز روشن می‌کشتند چون معتقد بودند او سرمایه‌دار زالو صفت است! دیپلمات غربی را ترور می‌کردند، لابد با این تصور که قطع ارتباط ایران با کشورهای پیشرفته به نفع زندگی فقرا و کارگران است!

▪️کسانی که سالها با سرطان‌های فکری زندگی کرده و بزرگ شده‌اند و در حال حاضر هم بر همان مدار می‌چرخند و نان و نامشان از این راه تامین می‌شود، چرا باید مثل بشر متمدن از افشای حقیقت و یا حداقل شنیده‌شدن دفاعیات طرف مقابل خوشحال باشند؟ این حمله‌ها به حکومت پهلوی مگر دلیلی غیر از این دارد؟ این جماعت کل مبارزه و رزومه‌شان در یکی از حوزه‌هایی است که وقتی به آن حوزه نگاه می‌کنیم، پیش از فتنه‌ی۵۷ در بهترین وضعیت ممکن بوده‌است. می‌ماند آزادی سیاسی که آن هم در نیم قرن پیش و در دل خاورمیانه، باور به آزادی نزد پادشاه ایران صدها برابر همین نیروهای سرخ‌و‌سیاه بوده‌است.

▪️قهرمان‌های پوشالی فروریخته‌اند و عورت تئوریسین‌هایشان بیرون افتاده و به جوک دورهمی‌های نوجوانان و جوانان ایرانی تبدیل شده‌اند. این کنارگذاشتن ظاهرسازیهای سابق و این کف بر لب آوردنها و پاچه‌گرفتن‌ها نیز به همین خاطر است. لطف‌الله میثمی را که بهترین شغل و امکانات تحصیل در خارج و … برایش فراهم شده‌بود نگاه کنید. او موقع ساختن بمب دچار سانحه‌شد و دست و چشم خود را از دست داد اما جماعت پنجاه‌و‌هفتی عکس او را در کنار شاخه‌ی زیتون نشان می‌دهند و او را قربانی خشونت می‌نامند! با این همه قلب واقعیت و بی‌چشم‌و‌رویی، باز هم این جماعت دیگران را تندرو و فحاش می‌نامند!

@NejatBahrami

1 comment

چه متن های زیبا و حساب شده ای مینویسه این آقای نجات بهرامی. 👍👌👌👌👌👌