سالانه میلیونها دختربچه روستایی از تحصیلات در مقاطع مختلف حتی ابتدایی باز می مانند. بازماندگی از تحصیل در روستاها یا بدلیل نابرابری در توسعه و توزیع امکانات زیرساختی مانند نداشتن دبیرستان نزدیک روستا، مناسب نبودن جاده و حمل و نقل و فقر است، یا بدلیل فقدان آگاهی و درک والدین نسبت به اهمیت تحصیل دختران.
این دختران توسط بزرگسالان به کار خانگی از کار در منزل گرفته تا کار در مزرعه به کار گماشته می شوند. چراکه والدین آنها که خود قربانی نقص فرهنگی هستند، فکر می کنند یادگیری و انجام کارها برای آنها واجب تر از تحصیل در مدارس است.
نکته تاسف بار این است که در صورت فقدان آموزش، این دختران نیز این نقص فرهنگی را به نسل بعدی منتقل می کنند.
تحصیل دختران یکی از مهمترین ارکان توسعه پایدار در روستاست.
آیا شما با این موارد در روستاهای ایران مواجه شده اید؟
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾