اینکه کسی میگوید ما مجبور به انتخاب بین پهلوی و ج.ا نیستیم هنوز متوجه مساله ی سیاست ایران نشده. جدی گرفتن حرف این افراد، وارد شدن در کوره راه است. دعوا بر سر پهلوی و ج.ا نیست، حرف بر سر روش کشورداری است. کشورداری مثل هر تخصص بهینگی ۱۰۰ درصد ندارد بلکه درصد کمینه و بیشینه دارد.

پهلوی نماد نوعی حکومتداری است که واحد سیاسی این کشور به عنوان normal state در جهان شناخته میشد نه rogue state. ما یک حکومت نرمال میخواهیم همانطور که پهلوی بود. حکومتی که حقوق زن را به رسمیت بشناسد، دنبال ماجراجویی و تسلیح حشد شعبی و حزب الله نباشد، دنبال محو کشور دیگری از روی نقشه نباشد، از جیب مردمش خرج ایدئولوژی یک اقلیت نکند، به اقتصاد باز معتقد باشد، و... چپهای ما هنوز به دنبال سرقت از بانک و شاپینگ سوسیالیستی هستند. مذهبی‌های ما از اصلاح طلب تا اصولگرا، همه با اسرائیل (به عنوان یک واحد سیاسی عضو سازمان ملل) مشکل دارند،همه شان از آمریکاستیزی لذت میبرند.

همین چیزهای به ظاهر ساده سرنوشت یک کشور را رقم میزند. کسی که میگوید نه پهلوی نه جمهوری اسلامی، نمیداند که ما جز این دو گزینهٔ کشورداری انتخاب دیگری نداریم. یا نرمال باشیم یا غیر نرمال و هزینه اش را با تورم و رکود بدهیم.

پهلوی ایده آل نبود، ایراد و نقصان داشت اما قطار بر روی ریل قرار داشت و حرکتِ رو به جلو ممکن. مساله ی ما ارتجاع و ضدارتجاع است، از صدر مشروطه تا به امروز. پهلوی ضد ارتجاع بود. رد کردن پهلوی همزمان با رد ج.ا، نشانه ی اینه که گوینده متوجه پارادایم ارتجاع و مدرنیته در خاورمیانه نیست.

نادیده گرفتن نوع زمامداری پهلوی غلتیدن به سمت ارتجاع است، خارج شدن از ریل است. هرچقدر هم که با سر و صدا و پر سرعت حرکت کنید به جایی نمیرسید چون از ریل "دولت ملی" خارج شده اید. این مساله ی امروز ماست. کلید حل مشکلات این کشور است. راه سومی وجود ندارد. یا مشروطه یا شیخ فضل الله، یا انقلاب سفید یا انقلاب ۵۷، یا هویدا و آموزگار یا احمدی نژاد و روحانی. یا تئاتر شهر یا ایران مال.

تئوریِ نه این و نه آن، باتلاقی است که ظاهری جذاب دارد اما از دلش هیولاهایی بدظاهر برمیخیزند. انسان عاقل از تاریخ درس میگیرد.

زینت المجالس
_____
@ajibzad