ایشان را در جلسه پرسش و پاسخ در سیدنی دیدم و از ایشان پرسیدم ایا در زمان بازداشت توسط ساواک شکنجه شده؟؟؟ و ایشان سکوت طولانی کرد و پس از مدتی گفت خیر!!! رفقایش جنجال بپا کردند و جلسه را شلوغ کردند ولی دوست من باصدای بلند گفت: پس چرا در دوران انقلاب نگفتی و حتی سالهای بعد نگفتی؟؟؟؟ نان در دروغ گفتن و خالی بستن در زمان انقلاب بود و مرگ صمد بهرنگی و غلامرضا تختی را به ساواک منتسب کردن و.......داستانهای عجیب و غریب شکنجه های قرون وسطائی را توسط ساواک با هیجان تعریف کردن و برای خود و فصلنامه ارش ( نشریه ای که سالها در خارج از کشور توسط ایشان و همفکرانش منتشر میشد) اعتبار خریدن!!!! بهرحال کار خودش هم کمتر از علی پروین و خداداد عزیزی نبوده ولی طبق معمول تاکتیک فرار رو به جلو و روی فراموشی مردم و گذر زمان حساب کرده!!!!
بر پدر کمونیزم و اسلام لعنت