در سوراخ موش نهفته است

ایرانیان در چهل سال گذشته تنها با یک مفهوم آشنا نبودند؛
خطای انسانی؛
آنچه کلیه مسئولیتها را اعم از اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و ... در هر آسیبی که به افراد جامعه میرسد ملغی میکند و تنها مسئولیت فردی باقی میماند؛ این الگوی اقتدار و ثبات آن در جوامع مدرن است و بهمین دلیل در مواردی چون سقوط هواپیمای اکراینی در تهران، تلاش شد تا الگوی مدرن در برخورد با مصائب و فجایع در آن مورد هم در پیش گرفته شود. اما آنچه باقی میماند چگونگی تعمیم اقتدار دمکراتیک و سکولار به حاکمیتی ایدئولوژیک است، آنچه تجربه چند ماه گذشته و رفتار نخست وزیر کانادا در مونیخ و دیگر سیاستمداران رسمی در کشورهای اروپایی در مقابل این رویداد به ثبوت نزدیک کرد، فاجعه انگیزتر از آن بود که دانشمندان علوم اجتماعی ، چون آقای مجید محمدی را حتی به مرز تفهیم مینیمال آن به جامعه نزدیک کند؛ اینگونه خطاهای انسانی در اروپا و کانادا آنچنان شایع است و به میزانی خطاهای! انسانی در اینگونه کشورها رخ میدهد که گویا برای اینگونه سیاستمداران ، سقوط آنگونهٔ هواپیمای اکراینی یک نُرم در جهان محسوب میشود و ...
اما همچنان این پرسش از سوی رسانه های نفتالینی علاوه بر داخلی ، از نوع خارجیش این بوده و هست : با توجه به نرم بودن اینگونه خطاهای! انسانی! در جهان و با پذیرش وجود میلیونها ایرانی در خارج از کشور ، آیا یکی از این ایرانیان با خطای انسانی مواجه شده اند و استودیویی که نفتالینی نباشد وجود دارد که آن را گزارش کرده باشد ؟
پاسخ این میتواند باشد ، خطاهای انسانی موجب تقویت روابط بین المللی در پنهان کردن آن میشود.
بهر حال با توجه به اینکه ، پاسخ این پست را در پست قبلی ، یونیکا بصورت کاملا آوانگارد داده است ، دیگر جایی برای پرسش از میزان نفتالینی بودن این کانال باقی نمیماند ، جز آرزوی این را داشتن که قربانی خطای انسانی در هیچ نقطه از جهان هیچ ایرانی نشود و اگر شد ، رسانه های نفتالینی هردو سو را در این رویدادها فراموش کند !