به گزارش رسانه‌های ایران، امیر غلامزادگان و علیرضا پیری، دو ورزشکار تیم ملی ایران که در مسابقات جهانی بدنسازی در اسپانیا حضور داشتند بعد از تمام شدن مسابقات به ایران بازنگشتند
دمشان گرم ،خوب کاری کردند ، من هم بودم موقعیت اونها داشتم اصلا برنمیگشتم به جهنمی که اخوندها ساختند ، امیدوارم به زودی جمهوری اشغالگر اسلامی سرنگون بشه تا بتوانند به کشورشان برگردند ،
.
شاشیدم تو جمهوریه اسلامی و تو کله عقاید و اعتقادات و احادیث کسشعرش و تمام امامها و پیامبران کونیش
جیره خور خودت به خریت نزن ، کسی با ایران مشکلی نداره ، مشکل رژیم‌اشغالگر اسلامیه ، حساب مردم و ایران با رژیم اشغالگر اخوندی جداست ، ه
Sepideh
قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود ور نه هیچ از دل بی‌رحم تو تقصیر نبود من دیوانه چو زلف تو رها می‌کردم هیچ لایق‌ترم از حلقه زنجیر نبود یا رب این آینه حسن چه جوهر دارد که در او آه مرا قوت تأثیر نبود سر ز حسرت به در میکده‌ها برکردم چون شناسای تو در صومعه یک پیر نبود نازنین‌تر ز قدت در چمن ناز نرست خوش‌تر از نقش تو در عالم تصویر نبود تا مگر همچو صبا باز به کوی تو رسم حاصلم دوش به جز ناله شبگیر نبود آن کشیدم ز تو ای آتش هجران که چو شمع جز فنای خودم از دست تو تدبیر نبود آیتی بود عذاب انده حافظ بی تو که بر هیچ کسش حاجت تفسیر نبود
منم بودم مگه مغز خر خورده باشم برگردمخونه آخرش مثل بقیه یا سر از زندان و شکنجه گاه در میارن،یا کشته میشن یا خودکشی میکنن یا از گرسنگی باید برن کولبری سوختبری سیگارفروشی و یا زندگیشون مثل بقیه۸۵میلیون نفر دیگه تباه میشه و باید مثل سگ زندگی کنن. آخه نیست که همچین مملکت آباد گل و بلبلی درست کردن به واقع گــــــــــوهت میگیره توش حتی نفس بکشی
مملکتی کە ی یابوی دیوانە خیال باف وخودخدا پندار پیشواشە رو امروز ترک کنی سودش از فردا بیشتر هرچند درد اینەبعداز تو یکسری مغز خشک متعصب نادان میان بالا وفرار نخبەها یعنی باز گذاشتن میدان برای یکسری پخمەها از درددوری از وطن بیشتر نباشە کمتر نیست
ور نه هیچ از دل بی‌رحم تو تقصیر نبود
من دیوانه چو زلف تو رها می‌کردم
هیچ لایق‌ترم از حلقه زنجیر نبود
یا رب این آینه حسن چه جوهر دارد
که در او آه مرا قوت تأثیر نبود
سر ز حسرت به در میکده‌ها برکردم
چون شناسای تو در صومعه یک پیر نبود
نازنین‌تر ز قدت در چمن ناز نرست
خوش‌تر از نقش تو در عالم تصویر نبود
تا مگر همچو صبا باز به کوی تو رسم
حاصلم دوش به جز ناله شبگیر نبود
آن کشیدم ز تو ای آتش هجران که چو شمع
جز فنای خودم از دست تو تدبیر نبود
آیتی بود عذاب انده حافظ بی تو
که بر هیچ کسش حاجت تفسیر نبود
آخه نیست که همچین مملکت آباد گل و بلبلی درست کردن به واقع گــــــــــوهت میگیره توش حتی نفس بکشی
هرچند درد اینەبعداز تو یکسری مغز خشک متعصب نادان میان بالا وفرار نخبەها یعنی باز گذاشتن میدان برای یکسری پخمەها
از درددوری از وطن بیشتر نباشە کمتر نیست