بهائیان ۱۷۰ - ۱۶۰ سال پیش (یعنی ۵۰ - ۴۰ سال قبل از روشنفکران عصر مشروطه) راهکارهای فرهنگی و مترقی برای عقب‌ماندگی ایران از غرب ارائه می‌کردند

جنایتی که در این سرزمین در حق
بهائیان شد مو بر تن هر انسانی سیخ می‌کند. در مقابل همه این جنایت‌ها بهائیان حتی یک سنگ به گربه نزدند

شمع‌آجین کردن سلیمان‌خان

اعدام بهائیان با توپ. شیعیان امام زمان هم برای تماشا آمده‌اند

تیمسار باتمانقلیچ در کنار آیت‌الله فلسفی در حال خراب کردن معبد بهائیان در تهران

تخریب گورستان بهائیان در حکومت عدل علی. جمهوری اسلامی بهائیان را در گور هم راحت نمی‌گذارد

دوست گرامی بد نیست بدانید اولین تخریب قبرستان و نبش قبر در جامعه بهایی توسط بیت العدل بهاییان رقم خورد. آن زمان که جنازه فرزند کوچک بها الله را از قبر بیرون کشیدند.

«به عالم بهایی انتقال بقایای میرزا ضیاءالله - برادر کوچک میرزا محمد علی و دستیار او در تلاش هایش برای واژگون کردن بنیاد عهد الهی بعد از صعود بهاءالله را - از حریم حرم مقدس بهاءالله اعلام کنید. این آخرین قدم در پاک کردن موقوفات بین المللی بهایی از آلاینده های قدیمی با مشیت الهی در اثر درخواست خانواده این ناقضین عهد قدیمی انجام شد. پروسه ای که مراحل اولیه آن توسط عبدالبهاء انجام شده و در اوایل دوره ولایت امری حضرت ولی امر الله با تخلیه قصر [بهجی] شتاب گرفت و با پاک کردن حرم اطهر به اوج خود رسید و الان با پاک ساختن حریم داخلی حرم اقدس و قبله بهایی پایان پذیرفت. و مقدمه ای شد برای ساخت نهایی مقبره ای مناسب (برای بهاءالله) همان طور که توسط علامت محبوب خدا بر روی زمین پیش بینی شده بود.»

و همچنین شاید برای شما جالب باشد که بدانید تعالیم جناب باب که به عنوان مبشر و رهبر توسط شما به جهانیان معرفی می گردیده چیزی جز سبوعیت و خونریزی و اتش سوزی نبوده.

جناب عبدالبها تعالیم ایشان را کشتن و گردن زدن سوزاندن میراث مکتوب جهانی و خراب کردن آثار تاریخی ادیان دیگر و کشتن هر کسی که به ایشان ایمان نمی اورد می دانند

اگر بیت العدل بهاییان به شما اجازه کتاب کشف الغطا میرزا ابوالفضل گلپایگانی را نیز بدهد قطعا متوجه خواهید شد که شخصی که بهاییان امسال به دستور بیت العدل برایش جشن ۲۰۰ سالگی میگیرند چیزی از داعش و ابوبکر البغدادی کم ندارد.

جالب است که بابیان چنان به تعالیم جناب باب عمل می کردند که با تحمیل سه جنگ به مردم ایران بسیاری از جوانان کشورمان را قتل عام نمودند. تاسف بار تر انکه زمانی که امیرکبیر وزیر لایق ایرانی جلوی این درنده خویی را گرفت تخم نفرت از او را در بین خویش کاشتند.

امیرکبیر را سفاک و خونریز معرفی می کنند. چرا؟
چون جلوی تعالیم سراسر خشونت باب و پیروان او را گرفت.

در همین پیام بیت العدل نکات جالب دیگری نیز وجود دارد. بهاییان مخالفین خود را نجس می نامند. کاش به ان کودک بهایی می گفتند گریه نکن عزیز همین نگاه را خود ما به شیعیان و ناقضین و بهاییان ریمی و ازلی ها داریم‌

آخوند رافضی تاریخِ خود اسلام رو جعل کرده چه برسه به تاریخ دیگران. صبح تا شب فقط جعل و دروغ و تحریف. جعل و دروغ وتحریف. خجالت هم نمی‌کشند

فقط به عنوان یک نمونه: بهائیان جسد فرزند بهاءالله را از یک جا به جایی دیگر انتقال دادند (با قصد تطهیر و تقدس). به خودشان مربوط است. حالا من میگم جمهوری اسلامی با بولدوزر گورستان بهائیان را خراب می‌کنه (با قصد توهین و مردم آزاری)، این هموطن میگه بهائیان خودشان اولین نبش قبر را کردند (و ما هم حق داریم گورستان‌شان را خراب کنیم). سفسطه را می‌بینید؟! طرز فکر را می‌بینید!؟

مخصوص دختران مدافع اسلام


بیانات سرور دو عالم حضرت ختمی مرتبت،رسول اکرم صلوات الله علیه و علی اله الطاهرین،همو که در وصفش الله خیالی فرمود،لولاک لما خلقت الافلاک درباره ی زنان میفرمایند:


در باره زنان از خدا بترسید که آنها پیش شما اسیرند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 46


بهترین زنان آن است که رویش خوبتر و مهرش کمتر است »
نهج الفصاحه حدیث شماره 356


ِ از دنیا بترسید و از زنان بپرهیزید زیرا شیطان نگران و در کمین است و هیچ یک از دامهاى وى براى صید پرهیزکاران مانند زنان مورد اطمینان نیست. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 51


محکمترین سلاح شیطان زنانند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 970

از بى لباسى براى نگهدارى زنان کمک جوئید زیرا زن وقتى لباس فراوان و زینت کامل دارد مایل به بیرون رفتن است. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 282

از گفتگو با زنان بپرهیزید که هر وقت مردى با زنى خلوت کند، قصد او میکند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 1004


زنان را بى لباس بگذارید تا در خانه بمانند.»
نهج الفصاحه حدیث شماره 343


هر زنى که بدون اجازه شوهر از خانه خود بیرون رود مورد خشم خداست تا بخانه بر گردد»
نهج الفصاحه حدیث شماره 1020


حضرت محمد: من زنى را که از خانه خود دامن کشان براى شکایت از شوهرش بیرون شود دشمن دارم. »نهج الفصاحه حدیث شماره 965


از هیچ فتنه اى که خطرناکتر از زن و شراب باشد بر امت خویش بیم ندارم. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 2611


اگر زنى خود را معطر کند و بر مردمى بگذرد که بوى او را دریابند زناکار است. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 177



وقتى زنى براى کسى جز شوهر خود بوى خوش بکار برد مایه آتش و عار است. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 188


هر چشمى زناکار است و زن وقتى خشبو شود و بر انجمنى بگذرد زناکار است. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 2157


از همه زنان پربرکت تر آنست که خرجش کمتر باشد. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 357


وقتى زنى بشوهر خود گوید از تو خیرى ندیدم اعمال نیکش بى اثر مى شود. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 226



گروهى که زمام کار خویش بزنى سپارند هرگز رستگار نشوند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 2294


گروهى که زمامدارشان زن است رستگارى نه بینند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 2551


وقتى زنى دور از بستر شوهر خود شب را بروز آورد فرشتگان تا صبح او را لعنت کنند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 187



جوانى شعبه اى از دیوانگى است و زنان دام شیطانند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 1792


خطرناکترین دشمن تو همسر تو است که با تو همخوابه است و مملوک تو. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 339


در بهشت نگریستم و دیدم که بیشتر مردم آن فقیرانند و در جهنم نگریستم و دیدم که بیشتر مردم آن زنانند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 331


کمترین ساکنان بهشت زنانند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 603


هر زنى که بمیرد و شوهرش از او خشنود باشد ببهشت میرود. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 1022


بدترین زنان شما آرایش کنان و متکبرانند و آنان منافقانند و از آنها جز به اندازه کلاغى که خط سفید بگردن دارد به بهشت نمیروند. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 1535


اگر زن نبود مرد ببهشت میرفت. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 2358




اگر زنان نبودند خدا چنان که شایسته پرستش اوست پرستیده میشد. »
نهج الفصاحه حدیث شماره 2361

‌ 🌱 حسین بن علی فردی آزاده یا دزد و راهزن است.


⚡️یکی از مسائلی که در زندگی حسین بن علی مشهود است و تمام بت سازی های شیعه را با خاک یکسان می‌کند قضیه "راهزنی حسین بن علی است".
در تاریخ طبری آمده است که حسین بن علی امام سوم شیعیان شخصیت چندان اخلاقمداری نبوده و طبق سنت جد و پدرش اهل دزدی و راهزنی بوده است.

قال 👈ابومحنف👉:حدثنی الحارث بن کعب الوالبی،عن عقبة بن سمعان قال: لما خرج الحسین من مکه اعترضه رُسلُ عمرو بن سعید بن عاص ، علیهم یحیی بن سعید،فقالوا أنصرِف،أین تذهب؟! …والخ
ثم إن الحسین أقبل حتی مرّ بالتنعیم ، فلقی بها عیراً قد أقبیل بها من الیمن،بعث بها بحیر بن ریسان الحمیری الی یزید بن معاویة -وکان عامله علی الیمن-و عای العیر الوَرْسُ و الُلَل یُنطَلقَ بها الی یزید فَأخَذَها الحسین،فانطلق بها،ثم قل لإصحاب الإبل:
لا أکرهکم ،من أحبَّ أن یمضی معنا الی العراق أوفینا کرا ٔ ُ وأحسنا صحبته،ومن أحبَّ أن یفارقنا من مکاننا هذا أعطیناه من الکرا ِٔ علی قدر ما قطع من الأرض.

✍ترجمه: عقبه بن سمعان گوید: وقتی حسین از مکه درآمد فرستادگان عمرو بن سعید بن عاص به سالاری یحیی بن سعید راه او را گرفتند و گفتند: باز گرد، کجا میروی؟!….والخ
آنگاه حسین برفت تا به تنعیم رسید و کاروانی آنجا دید که از یمن می آید و بحیر بن ریسان حمیری که از جانب یزید عامل یمن بود برای وی فرستاده بود که پیش یزید می بردند. حسین کاروان را بگرفت و همراه ببرد(کاروانی که متعلق به وی نبود را صاحب شد), پس از آن به شتر بانان گفت: شما را مجبور نمیکنم، هر که خواهد با ما به عراق آید کرایه او را می دهیم و مصاحبتش را نیکو می داریم وهر که نخواهد همینجا از ما جدا شود کرایه او را به قدر مسافتی که پیموده می دهیم.

📚تاریخ الطبری، جلد پنجم، ص385 و 386 به تحقیق محمد ابراهیم،چاپ دارالمعارف مصر

💥حسین بن علی در راه کربلا به کاروانی تعلق به عامل یزید در یمن بر می خورد که اقلامی را برای یزید به دمشق می برده است. ایشان کاروان را توقیف کرده و اموال آن را صاحب شده و با رأفت اسلامی به شتربانان می فرماید دوست دارید بار را برای من تا عراق بیاورید، دوست ندارید برید.

👈خوب در اینجا ذکر نکاتی حائز اهمیت است:

💢اولا اینکه این امام معصوم و عاری از گناه! مگر برای امر به معروف نرفته بود؟ خوب چرا سر راه دست به دزدی و راهزنی میزند ؟

💢دوما اگر ایشان امام من عند الله است و علم غیب دارد چرا به دوستانش توضیح نداد که من برای شهید شدن می‌روم؟؟ اصلا مگر ایشان برای انجام فریضه الهی نمی‌رفت خوب چرا باید اطرافیانش به ایشان اعلام خطر می‌کردند ؟؟

⚡️باز هم می‌بینم که تمامی این داستان دروغی بیش نیست و امام حسین نیز مانند باقی اجدادش یک راهزن و دزد بوده که برای در دست گرفتن خلافت و ریاست به راه افتاد ولی مخالفینش از او زرنگتر بودند و چنان درسی بهش دادند تا تادیب شود.

⚡️توجه بفرمایید ذات دزدی به هر روشی محکوم است و اسلامگرایان نمی توانند این دزدی غیر اخلاقی را ماسمالی کنند.

🔗این شبهه می خواهد بگوید که اینکه شیعیان ادعا می کنند در کربلا آب نبوده و اصحاب تشنه بوده اند؛ دروغ است و به راحتی اصحاب می توانستند به آب دسترسی پیدا کنند. این شبهه با ادبیات های مختلف مطرح می شود. یکی از معروفترین متن ها در این زمینه به همراه پاسخ ارائه می شود:

متن شبهه:

‼کربلا صحرا نبود ، جلگه بود ... هوا گرم نبود ، سرد بود !

دهم عاشورای سال 61 هجری قمری برابر با 21 مهرماه سال 59 هجری شمسی است....بله عاشورا در فصل پاییز بود !!!

در این ماه از سال هوا رو به سردی میگذارد لازم به توضیح است که در زمانی که زمین اینقدر آلوده نبوده ، هوا از نیمه دوم شهریور ماه رو بسردی گذاشته و در مهرماه کاملا خنک بوده است . عراق سرزمینی جلگه ای و حاصلخیز میباشد و یافتن کویری خشک و بی آب و علف ( آنگونه که شیعیان میگویند )در آن سخت است.

کربلا دقیقا در کنار رود فرات و تقریبا در مدار جغرافیایی شهر اصفهان قرار دارد و خشک بودن و بیابانی بودن آن در سال 680میلادی کمی نامحتمل است !

رودخانه فرات یکی از پرآب ترین رودخانه های منطقه است که عرض آن در بعضی از نقاط به چند کیلومتر هم می رسد ، پس چگونه ادعا می شود که این رود را سپاه یزید بر سپاه امام حسین بسته است ؟؟؟

در جلگه حاصلخیز کربلا با کندن 4 الی 5 متر می توان به آب رسید. آیا آن 72 تن توانایی کندن زمین را نداشتند ؟؟؟

سپاه حسین بن علی که با کاروانی از شتر ها به آنجا آمده بودند ، آیا نمی توانستند با شیر شتر هایشان از عطش خود و فرزندانشان بکاهند ؟؟؟
👇👇👇👇
#پاسخ شبهه:

✅1ـ دو نفر اسب سوار داشتند بر سر اینکه اسب، چند دندان دارد با هم بحث و جدل می کردند؛ فرد سومی گفت: خوب این همه بحث و جدل برای چیست؟ از اسب بیایید پایین و دندان اسب را بشمارید.

👌کربلا که گم نشده، الحمد لله راه هم که باز است؛ البته اگر بابا بزرگ و مامان بزرگ طرّاحان این شبهه، یعنی آمریکا و وهّابی ها ترورتان نکنند.
بروید زیاد نه، فقط سه، چهار روزی بدون آب، در اطراف کربلا ساکن شوید تا بفهمید که یک من ماست چقدر کره می دهد؟! به خودتان بیل و کلنگ هم ببرید؛ اگر توانستید از بیابانهای کربلا آب دربیاوید، کشور عراق حتماً به شما جایزه هم می دهد.

✅2ـ در شبهه آمده: «عراق سرزمینی جلگه ای و حاصلخیز میباشد و یافتن کویری خشک و بی آب و علف ( آنگونه که شیعیان میگویند )در آن سخت است.»

اگر کسی کور نباشد، می بیند که اطراف کربلا، سراسر ماسه زار است نه منطقه ی جلگه ای؛ بلی داخل شهر، مقداری آباد است؛ امّا به زور بشر نه به صورت طبیعی. شهر یزد خودمان یا شهر قم هم آباد هستند؛ امّا وقتی از شهر فاصله می گیرید، چیزی جز کویر نمی بینید. اگر مسیر تهران قم را طیّ نموده باشید، می فهمید چه می گویم. تازه قم، خیلی از اصفهان بالاتر است؛ و به قطب نزدیکتر می باشد. اطراف یزد که نگو و نپرس.

به نظرتان این همه گرد و غبار که چند سالی است کشورمان را در بر می گیرد، از کجا می آید؟ از همین کشور عراق که، طرّاح شبهه آن را سرزمینی جلگه ای و حاصلخیز معرّفی کرده است. بلی مناطقی از عراق، حاصلخیز است؛ امّا نه کربلا. مگر هر جا روردخانه است، بناست که خوش آب و هوا باشد؟ وقتی کوهی نباشد، بخار آب رودخانه سریعاً پراکنده می شود و نمی گذارد که هوای منطقه مرطوب شود. در همین شهر قم، رودخانه ی قمرود جریان داشته و دارد. امّا اطراف آن اثری از سر سبزی نیست، مگر آنجا که بشر، با زور پمپ آب رودخانه را به زمینها رسانده است.

آنها که کربلا رفته اند می دانند که استان کربلا، استانی کاملا خشک است؛ نه به خاطر نبود آب، بلکه به خاطر ماسه ای بودن آن؛ و به خاطر نبود کوه های بلند در اطرافش.

جالب است بدانید که در کشور عراق، دو صحرای بزرگ وجود دارد؛ یکی صحرای سوریّه و دیگری صحرای الحجاره نام دارد؛ و کربلا در انتهای این دو صحرا جا گرفته است.

👈برای مشاهده ی اطّلاعات دقیقتر به آدرس مقابل مراجعه فرمایید.http://www.jasjoo.com/books/countries/%d8%b9%d8%b1%d8%a7%d9%82

👈در این آدرس، در مورد کشور عراق چنین آمده است. «بیابان جنوب غربی، تقریباً نصف مساحت عراق را پوشانده است ؛ ... آب و هوا‌ : تابستانهای با دمای بیش از 40 درجه‌ی سانتیگراد، خشک و بسیار گرم است.»

عراق، از مرز ترکیه گرفته تا مرز سوریّه و اردن و عربستان، کلّاً منطقه ای است بیابانی. اگر به نقشه ای که در آدرس فوق آمده نظر فرمایید، می بینید که بیش از نصف کشور عراق، بیابان است. آنگاه این طرّاح شبهه ی کذّاب ادّعا می کند که: « یافتن کویری خشک و بی آب و علف ( آنگونه که شیعیان میگویند )در آن سخت است.»

3ـ امّا دمای هوای کربلا

در تاریخ 28 آبان سال 90، ساعت هفت شب. دمای کربلا، 15 درجه ی سانتیگراد بالای صفر بود. دقیقاً در همان زمان، اصفهان 11 درجه و شهر یزد، 17 درجه بود.

خلاصه، بازارِ دعانویس و جن گیر و شاخ حسینی و جیگرکی و محلل رونق بسزا گرفت. متخصصینِ روضه و گریه تمامِ لذت های این دنیا را حواله به دنیای دیگر می کردند و مردم را وادار به زوزه و روزه و گریه و چُسناله می نمودند و خودشان دائماً در عیش و نوش مشغول اندوختنِ مال و منال بودند و می خواندند: {گریه بر هر دردِ بی درمان دواست.} مردم به اندازه ای گریه رو شده بودند که اشکشان دَمِ مشکشان بود. حتی مومنینِ دو آتشه شیشه اشکدان داشتند و اشکی که در مجالس روضه خوانی برای اولاد علی (ع) می ریختند در آن جمع می کردند و بعد از مرگ، این شیشه ها را تویِ قبرشان می گذاشتند تا در روز پنجاه هزار سال کار عمله و اکره آن دنیا را آسان نمایند که روی زمین برای اولاد علی (ع) دلشان سوخته و چشمشان حیض شده است.

توپ_مرواری
صادق_هدایت