بدبخت کسی که فرومایه باشد .احساس حقارت و بیچارگی بهش دست بده و دیگر در میان جامعه ایران جایگاهی نداشته باشد برای ارضا روحی خودش دست بدامان پاپتی های دیگر کشورها باشد و با خرج پولهای ملت بخواهد آرامش و اعتبار بدست بیاورد این مثل آب از دریا با آبکش بیاره. پسمانده فلاکت زده نمیداند که باید به پایان سلام کند و این راهی که. میرود به بیراهه هست.