تنها دست #مجیدرضا_رهنورد نیست که در راه میهن توسط انیرانی‌ها شکسته شد!
در بحبوحه‌ی شورش ۵۷، در مدرسه رفاه، بعد از جلسه بازجویی از #سپهبد_مهدی_رحیمی در بیدادگاه انقلاب، ابراهیم یزدی در حضور سپهبد به پادشاه فقید اهانت می‌کند، و تیمسار به ناگاه در میان جمعیت، سیلی محکمی به گوش یزدی می‌خواباند! شورشیان در انتقام، دست این آزاده‌ی میهن دوست را قطع می‌کنند! تصاویری که بعدها از سردخانه مخابره می‌شود‌، پیکر بی‌دست این بزرگمرد را نشان می‌دهد!
احمد میرزایی عزیز، فعال سیاسی مشروطه‌خواه و زندانی سیاسی سابق ساکن مونترال، نقل می‌کرد که در زمان انتخابات ۱۳۸۴، در دانشگاه اصفهان، ابراهیم یزدی را در خصوص همین موضوع به چالش می‌کشد و این خائن انیرانی هم تلویحاً بر روایت صحه می‌گذارد!

@PN_KFP

3 comments

روحش شاد این ابر مرد وفادار به ایران و ایرانی
ناچارم یک توضیح واقعیت بدم . من با هفت نفر دستگیر شدیم از شهرستانهای جنوب بتهران اوردند . از بیمارستان نبش خیابان یوسف اباد تا ستاد ارتش و پادگان دولت اباد بردند جا نبود . در این مکانها زندانی پر بودند انطوری که بعدا فهمیدیم در فرودگاه مهراباد که از هواپیمای سی . یکصد . سی . پیاده شدیم سوار یک مینیبوس کردند با دستبند و چشم بند جلوی در پایگاه مهراباد دوباره برگشتیم به پارک وی فرودگاه یک اقای حدود پنجاه سال به بالا را از یک هواپیمای دیگر بزمین نشست اوردند در منی بوس ما که یک سپهبد ارتش سیستان بلوچستان و فرمانده ان منطقه بود اوردند در بلوار الزابت یکی دیگر به همین سن سال . از طریق کمیته انجا سوار کردند که کمی میلنگید . انهم سرتیپ بود رئیس و استاد دانشکده جنگ بود بعد از بردن در این مکان ها جانبود یکباره متوجه سر صدای زیادی شدیم و منی بوس در کوچهای ایستاد چشما مون باز کردند یک مدرسه بود بسیار شلوغ و بچه محصلهای زیادی اسلحه ژ . س . دستشان بود ما را بردند بالا . همافری که مامور تحویل دادن ما در زندان بود جلوی من ایستاده بود ان بالای پشتبام سه نفر دست بسته نشسته بودند . که تیمسار رحیمی را شناختم . تیمسار خسرو داد . و نفر سوم نشناختم چون زده بودنش سر کله اش باند پیچی بود . بعدها در زندان فهمیدیم تیمسار شادروان نصیری بود . در انجای که ایستاده بودیم تا تکلیف ما روشن بشه در مقابل این سه قرمان شادروان . احمد خمینی . یزدی و نوری زاده و زوارهای . که هیچ کدام سن من تقاضا نمیکرد بشناسم . بودند اخوندی که انجا بود احمد خمینی به شاهنشاه فقید فحاشی کرد و به این سه نفر گفت شمارا اعدام میکنیم زنها تون به اسارت میبریم . که تیمسار اولی رحیمی با یک خیزش چنان کشیدهای به این اخوند زد عمامهاش پرید انطرف پشتبام این افتاد سر یزدی یزدی افتاد سر زواره ای . که بعد در زندان ما فهمیدیم رئیس زندان قصر هست که بلند شدند ما این ده دوازده نفر دیدن این زوارهای به ان پاسدار گفت اینها کی هستند ان همافر گفت اینها پرسنول هوای هستند فریاد کشید همافران برادران ما هستند . ببرید قصر جاهست . من افسر دژبان بودم یکی افسر توپهای اورلیکن بود یکی افسر رادار بود دوتا درجه دار ویک همافر مخابرات و دو تیمسار که همگی در ساعت دوشب تحویل زندان قصر انفرادی بند یک یک تحویلمان دادند با اجازه هیجده ما با تما م شادروانان سران ارتش در ان بند بودم . از اسامی همراهان در زندان باهم وارد زندان شدیم معذورم چون در ایران هستند خصوصی هرکس بخواهد گویای نامشان هستم . برقرار باشید . در کتابم هم نوشتم تا کی چاپ شود هنوز مانده
ولی ما میهن پرستان بعد از پیروزی طوری اینها را از چرخ گوشت رد کنیم که تا پایان دنیا سلولهای نجس شان پانگیرد در این خاک مقدس ....
روحشان قرین رحمت الهی باد تمام سربازان با شرف ایران پرست