باید توجه نمود ۱۲ شرط اساسی بعلاوه یک شرط حقوق بشری:۱۲ شرط اساسی یعنی سپاه که ماهیتش جنگ افروزی و حفظ اسلام شیعی و اشاعه اون به کشورهای منطقه است( همانطور که خمینی گجستک گفت سپاه حافظ مردم[ ایران] نیست!)بطور کل ماهیت این نیروی تروریستی خونخوار آخوندی داعشی از بین می رود
یه چیز دیگه اگه بعضاً شخص اول مملکت آخوندی بپذیره(۱۲+۱) اون هم بخاطر پسرش حاج مجتبی و۱۴۰ هزار میلیارد ش برای حفظ تاج و تخت این ملت مقصرند،جالبتر! ملت ابتدا فشار کوچکی می بینند(همین انبار کردن دارو و غذا در مناطق مختلف سپاه[و گردن آمریکا انداختن تحریم]) بعد که تحمل ندارند یکهو همه چیز به نفع آخوندا وسردارِ اسلامی میشه ملتم همه چیزا فراموش می‌کنند 🤔
دوست عزیز مقصود در اینجا خواست مردم در همه این موارد ک بهش اشاره کردی نقش مردم نقش اساسی و غیر قابل انکاری هرچند در هر کدوم روش و ظاهر کار متفاوت بوده ولی اراده مردم حرف اول و اخر رو زده و در ایران هم شاید ظاهر کار با هیچکدوم از انها شباهتی نداشته باشه ولی در صورت ورود مردم به صحنه قطعا نتیجه یکسان خواهد بود...
母亲 🌐
اراده مردم یک کشور به تنهایی حتی اگه همه اکثریت هم یک نظر داشته باشند بدون اراده جامعه جهانی قطعا شکست میخورهو جامعه جهانی فعلا قصدرویایی خشن باج.ا. غیراز تحریم نداره.انقلابهای گل لاله قرقیزستان که بعداز فرار عسگر اقایف به روسیه و چرخش روسای جمهوری بعدی به مسکو شکست خورد.انقلاب گرجستان که پنج سال بعدبا حمله نظامی روسیه یک هشتم خاکش تصرف شد.انقلاب نارنجی اوکراین که به جنگ داخلی و جداشدن کریمه منجر شد فقط چندتا نمونه است که اگه فقط یکی از اعضای شورای امنیت هماهنگ نباشه چه اتفاقات وحشتناکی در مقابل اراده مردم وجودداره.درمورد ایران که بیش از دوتا عضو دائم موافق برخورد شدیدترباج.ا.نیستن و حتی بریتانیاهم با اراده ج.ا. راحتترن و حکومت رو نشونه اراده ملت ایران میدونن و اهمیتی به مخالفان نظام نمیدن.ازنظر جامعه بین المللی ج.ا.اراده مردم ایران نمایندگی میکنه
.
پس با حساب حرف شما حتما هم فروپاشی شوروی ابر قدرت بلوک شرق هم حاصل اراده کشورهای خارجی و یا غربی بوده!یا حتی برکناری و سقوط دولت مرسی در مصر ک اگر بگوییم حسنی مبارک متحد امریکا بود ولی نه تنها ک نتوانست از سقوطش جلوگیری کنه بلکه یک دولت اسلامگرا هم به سرکار اومد حال اگر هم بگوییم باز دولت امریکا تغییر استراتژیک داده وبا اسلامگراها زددو بند کرده(همانند دوره اخوندها و خمینی در شورش۵۷)ک بازهم به دوسال نکشیده بازهم با اراده همین مردم حکومت مرسی سقوط و دولت امریکا و شرکایش باز هم دچار شکست شده اند پس اینجا مشخصه ک یک فاکتور و عاملی مهمتر در اینجا نقش ایفا کرده و میکند و ان هم چیزی نیست جز اراده و خواست مردم اون مملکت و سرزمین برای تغییر شرایط و در اختیار گرفتن سرنوشتشون !
با سلام مجدد مبانی فکری شما این است که : تا شرایط و حمایت بین المللی موجود نباشد هیچ نظام مستبد، فاسد، واپسگرا، و ضدبشری را نمی توان ساقط کرد. من شرایط کاملا مطلوب وبا حمایت صد در صدی برای هیچ تحول اجتماعی سراغ ندارم. همیشه بخشی از قدرت های جهان منافع متفاوتی با هم دارند و بر سر آنها با هم «موازنه» می کنند. شما اگر لغت « شرایط بین المللی » را توافق بین المللی معنی کنی دچار تناقض منطقی می شوی . ولی شرایط بین المللی عبارت است از موازنه ی قوا در بین نیروهای بزرگ جهان. و موازنه به معنای هموزنی نیست به معنای « وزن کشی » است . در این موازنه ی بین المللی ، هیچ گاه شرایط به اندازه ی امروز برای ساقط کردن ج اا مو جواد نبود ه آست.
می ماند آنکه آیا پیاده نظام مردمی این شرایط را درک کرده - می کند- خواهد کرد ؟ گناه استمرار ج اا را به گردن امریکا و نیروهای دیگر خارجی نباید انداخت. یک جو غیرت ملی، ترقی خواهی ، آزادی طلبی، ادعای برابری و تقاضای حکومت نوین باید داشت نان را نباید دزدید، نباید گدایی کرد، نان بازوی خودمان را بخوریم.
دمت گرم، تمام کامنتها رو خوندم و وقتی به همان کامنتت رسیدم و به جملات درستت: پس اینجا مشخصه ک یک فاکتور و عاملی مهمتر در اینجا نقش ایفا کرده و میکند و ان هم چیزی نیست جز اراده و خواست مردم اون مملکت و سرزمین برای تغییر شرایط و در اختیار گرفتن سرنوشتشون دقیقا نوک هدف رو میبینی و گفتی؛ واقعا دست مریزاد متاسفانه مردم ایران بیشتر وراج و پرحرف شدن و فقط دوست دارن ناامیدی رو با الفاظ پیچیده مخلوط و به خورد همدیگر دهند و البته بعضی ها هدفمند با اطلاعات حجیم ولی گنگ سعی در ناامیدی در بدنه مردمی دارند؛ ثبات قدم و عزت نفست رو توی این بحث به خوبی نشان دادی
موضوع مشخص و واضحه ج.ا.حداقل دویست هزار نفر نیروی نظامی و شبه نظامی فعال داره و سیستم قضایی که کاملا رک و پوست کنده گفته با هرجور تجمع غیرقانونی شدیدا برخورد میکنه و هرجور تجمعی هم چون مجوز نمیدن غیرقانونیه.در غیرمحتمل ترین حالت یک میلیون نفر بیان اعتراض کنن ملت پراکنده میکنن و یک عده رو میگیرن اینکارو براحتی میتونن برای ماهها ادامه بدن حتی فرض کنیم موفق نشدن اصلا یک عده شورش کردن یک شهر یا حتی یک استان کلا گرفتن نیروی هوایی میفرستن براحتی اونجاروپس میگیرن حتی اگه بگیم یک کشورهایی اسلحه میفرستن جنگ داخلی میشه ته تهش از پوتین درخواست کمک میکنن یک سری نیروی ویژه میفرسته مثل ونزوئلا میشه.وراجی و ناامیدی نیست این حرفها توضیح واضحات.تمام کشورهایی که بعنوان مثال میگین نیروی نظامی در خدمت دولت نبوده و بی طرفی اعلام کرده مثل زمان شاه.اگه حکومتی نیروی مقابله داشته باشه میتونه تاسالها بجنگه.ج.ا.یک حکومت جنگنده بوده هشت سال با عراق جنگیدن بعدبا طالبان و داعش و مخالفهای دولت اسد.ج.ا.شوروی که نیست برادر.تو شوروی که حزب کمونیست بامردم جمهوری های 14گانه اش نجنگید ولی ج.ا.تو همین چهل سال باکردها وبلوچهاو ترکمنهادرگیری نظامی سنگین داشته چرا فک میکنین مثل بن علی تونس خودشون میزارن میرن؟هیچ راه مسالمت آمیزی برای تغییر در هیچ زمینه ای حتی در کوچکترین موارد سیاست داخلی یاخارجی وجودنداره چون همه رو میگیرن ده سال بیست سال به زندان محکوم میکنن.هیچ راه خشونت امیز داخلی هم وجودنداره چون براحتی میتونن باکمک نیروهای خارجی از نفرات حزب الله و ارتش روسیه و چین و حتی همپیمانان کوبایی وکره ای و بولیویایی همه رو بکوبن.پس فقط حمله گسترده و واردشدن نیروهای اتلاف غربی میتونه بحران بین ج.ا. و غرب حل کنه که اونم بارها گفتن انجام نمیدن .پس این مشکل لاینحله.خیلی از اختلافات سیاسی لاینحله و هیچ چشم اندازی برای حلشون وجودنداره.نمونه هاش خیلی زیاده خودبحران کره شمالی.مساله کشمیر.اختلافات ابهای سرزمینی تو دریای چین جنوبی.اختلافات روسیه و ژاپن درجزایرکوریل.تصرف شمال قبرس بعداز جنگ ترکیه و یونان که شصت سال طول کشیده.بحران اسراییل و فلسطین.صحرای باختری و حاکمیت مراکش.شورشی های کنگو.جدایی طلبهای مورد حمایت مسکو تو خاک اروپا مثل اوستیا و ابخازیاو جمهوری لوهاسنک و دونتسک و ترانس سیستریاومنطقه خودمختار کریمه و...مساله ایران باغرب یک موضو دوطرفه هم حتی نیست و چین و روسیه بعنوان دوعضوشورای امنیت خیلی سخت و محکم از مواضع ج.ا.حمایت میکنن.بنابراین در افسانه ای ترین و هالیودی ترین حالت اصلا فرض کنیم همین فردا مخالفهای ج.ا.تونستن موفق بشن و حکومت سرنگون شد وقتی دوتا عضو دائم دولت جدید برسمیت نمیشناسن و اقمارشون هم همینطور و بریتانیا هم که از قرنها پیش آخوندهارو حمایت میکرده قبول نکنن کرسی ایران تو سازمان ملل به دولت بعدی واگذار نمیشه و یک بحران بزرگتر از تایوان و چین بوجودمیاد.غیرت و مردانگی و اینجورشعارها کمکی نمیکنه تغییر نظریات سیاسی حکومتها فقط یک حمایت و خواست جهانی میخواد و اراده مخالفان نقش چندانی نداره.
من با تخطئه ی مبارزات مردمی آشنا هستم. یکی کلا حق را ج ا می دهد زیرا انرا زمینه ساز حکومت مهدی می داند. یکی می کوید « روح زمانه» ی هگلی وقت سرنگونی را رقم نزده، یکی می کوید اینها همان «دمکرات های انقلابی » هستند و « رسالت تاریخی » مبارزه با آمپر یالیسم را دارند ، یکی می گوید امریکا و غرب باید بیایند تا موضوع حل شود ، و ... خلاصه کنم ، حق نان ؟ باشد! اما بهای انرا باید با بازوی خودمان بدهیم ، نان را از غرب گدایی نکنیم ، به امید رسیدن نان دزدی شده از جانب دیگری نباشیم . اما جان کلام ، معوق ماندن بعضی اختلافات مرزی میان دو کشور و یا عدم حل مناقشات قومی- ارضی دو‌کشور دیگر ، ، کوچکترین ریطی به ناتوانی ج ا در کشور داری ، فساد روز افزون و‌ریزش نیرو‌هایش ، اتمام ذخایر مالی و تضعیف بنیه ی نظامی - لجستیک آن ندارد. نظام در حال تضعیف روزافزون است، مخالفان کثرت عددی و‌کیفی بلا مناقشه ای دارند ، جنبش مردمی تنی نیرومند دارد که متاسفانه « سر » ندارد. سر را با غیرت ملی می توان حفظ کرد ، کافی است از شجاعت پیشگامان نفی بیت رهبری ، چه در قامت بیانیه ۱۴ نفره ، چه در اعتراضات کارگری ، چه جنبش ضد حجاب اجباری ، چه حق زندگی حیوانات ، چه طلب های صنفی معلمین ، اعتراضات دانشجویی ، اعتصابات رانندکان اتوبوس ، خونخواهی مادران داغدیده ی کشتار ۶۷ و ... تمام قد و یک صدا و همزمان پشتیبانی شود. آنگاه خواهیم دید سوراخ موش نا یاب می شود و همان حزب الله و حشدالشعبی هم ریش هایشان را دو‌نیغه می کنند و ائودوکلن می زنند من با تخطئه نقش پیاده نظام آشنا هستم ، سر انجام آن سر و صدا ی مهیب جنگ هوایی است بی آنکه کسی از استخوان خود برای فتح زمینی مایه بگذارد. موافق دلگرم شدن یا بودن به « وظیفه نیرو های خارجی » نیستم اما اما باید از شرایط موازنه بین المللی نهایت استفاده را کرد. امریکا - به فرض آنکه متحد دائمی ندارد بلکه منافع دایمی دارد - منافعش با خواست مردم ایران همسو شده. اگر بگوییم نشده ، یعنی موقعیت موجود را رها کنید ، بروید آسوده بخوابید ، اتفاقی که مطلوب باشد ممکن نیست = مایوس باشید تا کامروا شوید !
مایک پمپئو 😍
۶ ماه قبل یک شرط دیگر اضافه نمود👇
۱۲+۱- )واشنگتن خواستار تغییرات اساسی و قابل توجه در زمینه «حقوق بشر» از سوی تهران است.
خمینی۲
مبانی فکری شما این است که :
تا شرایط و حمایت بین المللی موجود نباشد هیچ نظام مستبد، فاسد، واپسگرا، و ضدبشری را نمی توان ساقط کرد.
من شرایط کاملا مطلوب وبا حمایت صد در صدی برای هیچ تحول اجتماعی سراغ ندارم.
همیشه بخشی از قدرت های جهان منافع متفاوتی با هم دارند و بر سر آنها با هم «موازنه» می کنند.
شما اگر لغت « شرایط بین المللی » را توافق بین المللی معنی کنی دچار تناقض منطقی می شوی .
ولی شرایط بین المللی عبارت است از موازنه ی قوا در بین نیروهای بزرگ جهان.
و موازنه به معنای هموزنی نیست به معنای « وزن کشی » است .
در این موازنه ی بین المللی ، هیچ گاه شرایط به اندازه ی امروز برای ساقط کردن ج اا مو جواد نبود ه آست.
می ماند آنکه آیا پیاده نظام مردمی این شرایط را درک کرده - می کند- خواهد کرد ؟
گناه استمرار ج اا را به گردن امریکا و نیروهای دیگر خارجی نباید انداخت.
یک جو غیرت ملی، ترقی خواهی ، آزادی طلبی، ادعای برابری و تقاضای حکومت نوین باید داشت
نان را نباید دزدید، نباید گدایی کرد، نان بازوی خودمان را بخوریم.
دقیقا نوک هدف رو میبینی و گفتی؛ واقعا دست مریزاد
متاسفانه مردم ایران بیشتر وراج و پرحرف شدن و فقط دوست دارن ناامیدی رو با الفاظ پیچیده مخلوط و به خورد همدیگر دهند و البته بعضی ها هدفمند با اطلاعات حجیم ولی گنگ سعی در ناامیدی در بدنه مردمی دارند؛ ثبات قدم و عزت نفست رو توی این بحث به خوبی نشان دادی
😂👍👌
یکی کلا حق را ج ا می دهد زیرا انرا زمینه ساز حکومت مهدی می داند. یکی می کوید « روح زمانه» ی هگلی وقت سرنگونی را رقم نزده، یکی می کوید اینها همان «دمکرات های انقلابی » هستند و « رسالت تاریخی » مبارزه با آمپر یالیسم را دارند ، یکی می گوید امریکا و غرب باید بیایند تا موضوع حل شود ، و ... خلاصه کنم ، حق نان ؟ باشد! اما بهای انرا باید با بازوی خودمان بدهیم ، نان را از غرب گدایی نکنیم ، به امید رسیدن نان دزدی شده از جانب دیگری نباشیم .
اما جان کلام ، معوق ماندن بعضی اختلافات مرزی میان دو کشور و یا عدم حل مناقشات قومی- ارضی دو‌کشور دیگر ، ، کوچکترین ریطی به ناتوانی ج ا در کشور داری ، فساد روز افزون و‌ریزش نیرو‌هایش ، اتمام ذخایر مالی و تضعیف بنیه ی نظامی - لجستیک آن ندارد.
نظام در حال تضعیف روزافزون است، مخالفان کثرت عددی و‌کیفی بلا مناقشه ای دارند ، جنبش مردمی تنی نیرومند دارد که متاسفانه « سر » ندارد.
سر را با غیرت ملی می توان حفظ کرد ، کافی است از شجاعت پیشگامان نفی بیت رهبری ، چه در قامت بیانیه ۱۴ نفره ، چه در اعتراضات کارگری ، چه جنبش ضد حجاب اجباری ، چه حق زندگی حیوانات ، چه طلب های صنفی معلمین ، اعتراضات دانشجویی ، اعتصابات رانندکان اتوبوس ، خونخواهی مادران داغدیده ی کشتار ۶۷ و ... تمام قد و یک صدا و همزمان پشتیبانی شود.
آنگاه خواهیم دید سوراخ موش نا یاب می شود و همان حزب الله و حشدالشعبی هم ریش هایشان را دو‌نیغه می کنند و ائودوکلن می زنند
من با تخطئه نقش پیاده نظام آشنا هستم ، سر انجام آن سر و صدا ی مهیب جنگ هوایی است بی آنکه کسی از استخوان خود برای فتح زمینی مایه بگذارد.
موافق دلگرم شدن یا بودن به « وظیفه نیرو های خارجی » نیستم اما
اما باید از شرایط موازنه بین المللی نهایت استفاده را کرد. امریکا - به فرض آنکه متحد دائمی ندارد بلکه منافع دایمی دارد - منافعش با خواست مردم ایران همسو شده.
اگر بگوییم نشده ، یعنی موقعیت موجود را رها کنید ، بروید آسوده بخوابید ، اتفاقی که مطلوب باشد ممکن نیست = مایوس باشید تا کامروا شوید !