یک مشکل در ترجمه انترپرانور به کارآفرین است. چند وقت پیش
:نوشتم

آنتروپرونر را کارآفرین ترجمه می کنند! حالا هم که فهمیده اند اقتصاد به این گروه از افراد نیازشدید دارد، و اصلا اقتصاد بدون آنها بی حرکت خواهد بود، انگار که هنوز زشت می دانند این که بگویند این قشر در حقیقت کی اند! مثل جوان مشهدی است که خواست برود خواستگاری، گفتند «زنگ را زدی و پرسیدند کیه، نگو مویوم! بگو منم! » گفت «خوب در را که باز می کنند می بینند که مویوم! »

ِآقا! آنتروپرونر همان کاسبکار ریسک_پذیرِ سودجو است. هدف اولیه اش هم کار آفرینی نیست. نمونه کاملش در داستان #سعدی است، همو که می گفت: «گوگرد پارسی خواهم بردن به چین که شنیدم قیمتی عظیم دارد و از آنجا کاسه چینی به روم آرم و دیبای رومی به هند و فولاد هندی به حلب و آبگینه حلبی به یمن و برد یمانی به پارس.» البته سعدی که زبان طنزش حتی بعضی اوقات به خودش نیز امان نمی داد او را نیز بی نصیب نمی گذارد، ولی اگر او نبود نه گوگرد پارسی به چین بود و نه کاسه چینی در روم و نه دیبای رومی در هند و.... او بود که باید خطر در دریا غرق شدن و راهزنان و بیماری و ورشکست شدن را به جان می خرید تا سودی کسب کند!

در نظر خیلی ها البته کاسبکار خوب کاسبکار ورشکسته است، مثل بعضی آمریکایی ها که می گفتند سرخپوست خوب یک سرخپوست مرده است! اگر کاسبکاری و سرمایه داری موفق بود، لاجرم یا خودش دزد بوده یا پدرش. در بازار هم که همه اهل دغلند و دزد! نان حلال را فقط بوروکراتها می خورند، به خصوص از نوع استاد دانشگاه دولتی اش، که آخر راستی و درستی است، و کارش، به خصوص مقالاتش، حقیقتاً نافع به جامعه، و صد البته اصلاً و ابداً به فکر سود و منفعت خودش نیست! به خصوص آن استاد دانشگاهی که خودی هم باشد و به خصوص اگر در ظرف پنج سال بیست تا دانشجوی تحصیلات تکمیلی را هم راهنمایی کرده باشد، محض رضای خدا قربه الی الله!

@jenabegav