#ارسالی_مخاطبان

👤 بنده نه تنها توی ۱۳ آبان کار کردم، توی صنعت داروی ایرانم کار کردم و بهتون میگم وقتی تولید کننده های داخلی لابی کردند که واردات دارو به شدت ممنوع بشه که داروهای بی کیفیت شونو به مردم غالب کنند، با موج انبوهی از کمبود داروهای ضروری مواجه شدیم

یه دوره‌ای داروخانه‌ی ۱۳ آبان کار میکردم، دوره‌ی اول تحریمها بود.
فقط یه نمونه از اثر تحریمها رو می‌نویسم، دارویی هست به نام «دسفرال» برای بیماران تالاسمی و داروی خارجیش تو تحریمها نایاب بود و ایرانیش هم اثر نداشت. چندماه یکبار یه سهمیه‌ی محدودی از دارو به داروخانه میرسید
میکردیم.گوشی
‏هر روز صدها تلفن به داروخانه میشد، ما گوشی رو برمی‌داشتیم و بدون سلام‌کردن فقط میگفتیم دسفرال نداریم و قطع میکردیم.گوشی رو نذاشته بعدی زنگ می‌زد. سال ۹۱ بود، یه روز ۷۰ تا دسفرال رسید به داروخانه، هرکس زنگ میزد میگفتیم زود خودت رو برسون تا قبل از ساعت ۷:۳۰ حدود ۳۰۰ نفر اسم نوشتیم.
            
کمبودی که بخش زیادیش اصلا قابلیت تولید داخل رو نداشت، بخشیش مربوط به این بود که ارز تخصیص داده شده واسه جاهای دیگه ای مثل خرید ملک تو ترکیه و خرید زین اسب خرج شد، بخشیش هم به خاطر بی کیفیت بودن داروی ایرانی در اثر نبود رقابت بود.

شاید بگید بی کیفیتی با کمبود فرق می‌کنه، لازم به ذکره که برخی از داروهای مهم ما تست های اولیه اثربخشی رو پاس نمی‌کنند و با پول و لابی تو سازمان غذا و دارو میتونن تستاشونو پاس کنن، وقتی همین دارو اثر درمانی نداره عین اینه که شما داروی درست موثرو ندارید

بارها در مورد دلایل کمبود دارویی حرف زدم، از حس تلخ مواجهه با بیمار سرطانی، پیوندی، خودایمنی که داروهاشو پیدا نکرده گفتم.
آدرس غلط ندید،
دلایل کمبود دارویی ایران اتفاقا داخلیست، نه دراثر تحریم‌های خارجی.

برای پروژه های پولی خونشویی تون به هر کثافتی دست نندازید.
#مهسا_امینی
@PN_KFP