مفهوم مذاکره
تنها امکان فهم برای کسانی ندارد
که در دگماتیزم
و آنارشی ستیزی اگوایستیک
غوطه میخورند
مطمئناً
مذاکره در اینجا
همان ارتباطاتیست
که بطور رسمی
بین دو یا چند کشور
برقرار شده باشد و
اعلام هم شده باشد
و اگر طبقه بندی شده باشد
چه اتفاقی رخ میدهد؟
تا زمانیکه ضرورت طبقه بندی شدن
از بین نرفته باشد
هیچ رسانه ای
جز بعنوان شایعه
و تشویش اذهان عمومی
آن را نمی پراکند

البته اگر روابطی با استبدادی
برقرار شده باشد
امکان ندارد
مذاکره برای مذاکره هم نباشد
و مذاکره برای مذاکره
دیگر آن مفهوم متعارف را
نمیتواند داشته باشد
و ظاهرا کارشناسانه
لابی، تبادل و ...
و گاهی چشمک ماله کش یک طرف
و در صورت بی انصافی روزنامه نگار
عملی که عکس العملش
چشمک باشد ماله کشی
خوانده نمیشود

دیگر اینکه
آیا رسمی در یونیکا
همان معنا را در کیهان تهران دارد؟

رسمی اینجا بیشتر
همان منویات شاهزادهٔ آزادیخواه نیست؟

و رسمی در آنجا
منویات انقلابی ولایت فقیه
که دشمن آزادیخواهی میباشد
و مطمئنا از بین بردن آزادیخواهان
بوسیله آمریکا
که در نگاه ولایت فقیه
آنارشیست هم هستند
اگرچه آنارشیستها را
در آمریکا فقط! تقبیح کند
از المانهای معاملات نباید باشد؟
و شاید یکی از اقلام معامله باشد
که مطمئنا برای حزب دمکرات هم
پذیرش آن
بسیار حیثیتی محسوب میشود
و ضرورت طبقه بندی صدساله آن
در درون آن باید باشد
اگرچه مطرح کردن آن
از سوی ج.ا. هم
در صورت استمرار صدساله
همان ضرورت را خواهد داشت؟

حال برگردیم به مذاکرات رسمی
در مطلب بالا
که مبنای وجود آن
اگرچه در این کامنت
آشکار شد
و مفهوم مذاکره
برای کیهان تهران
و ارتش
و سپاه
و ونزوئلا
و عراق
و سوریه
و لبنان
و روسیه
و چین
....
آنهم در صورتیکه
چون این مورد
ضرورتهای طبقه بندی شدن آن
امکان ندارد
از نگاه روزنامه نگاری
که در رویای ارشد شدن
میسوزد
پنهان باقی بماند

دیگر در مورد مفهوم
ارشد
از نوع روزنامه نگار
سخنی بمیان نمی آورم
و همینطور زمانیکه
موصوف رسمی شده باشد