این صدایی که میشنوید، صدای مردم داخل ایران است؛ صدایی بیواسطه، خشمگین، و عاری از هرگونه ملاحظهای: «نه، بیارش پایین این کثافتو… این آشغال بره گم شه…»
این فقط ناسزا نیست؛ زنگ خطر است برای تمام کسانی که امروز با نقابهای تازه، با لباسهای نو و ژستهای اصلاحشده، تلاش میکنند چهرهی واقعی خود را پنهان کنند. مردم اما دیگر ساده از کنار این بازیها عبور نمیکنند،جامعهای که سالها تحقیر شده، فریب خورده و با ترفندهای مختلف سرگرم شده، امروز چشمانی دارد تیزبین، بیرحم و حسابگر. این واکنشها نتیجه همان چنددستگیای است که خود شما ساختید؛ همان تبعیض و امتیازهای طبقهبندیشدهای که حتی میان زندانیان هم فرق گذاشتید. حالا توقع دارید مردم با تعویض لباس، با تغییر لحن، یا با چند شعار دهانپرکن دوباره فریب بخورند؟نه.
این مراسم، این واکنش اجتماعی، چند پیام روشن دارد: ۱-مردم از سد اصلاحطلب و اصولگرا و روحانیت عبور کردهاند. ۲-نه اتیکت سیاسی و نه اتنیک گویی شماها برایشان اهمیت دارد، نه عنوان، نه ژست روشنفکری، نه پوشش مذهبی،آنها فقط آزادی و تعالی میخواهند،بازگشت به دوران شکوه.
جامعه امروز میگوید: آنقدر آگاه شدهایم که دیگر نه نقاب میپذیریم و نه نمایش،نه تبلیغات اینترنشنال برایمان مهم است و نه مغرضانه های بی بی سی و نه یکی در میون بازیهای سایر اونور آبی ها! این فقط خشم نیست؛ این پایان دوره فریبکاری است،به هوش باشید و از این اگاهی بهراسید!