قاسم سلیمانی؛ سرباز وطن یا «سرباز صفر ولایت»؟
حسن یوسفی اشکوریاز متن :
کسانی که این روزها (احتمالا تحت تأثیر فضای پدید آمده) عصبیت امپریالیسمستیزی و آن هم با چاشنی ایرانخواهی و وطنپرستی از کسی و یا کسانی که استکبارستیز از نوع احمدینژادی را سیاست خود کرده اند باید توضیح دهند که با کدامین استدلال چنین مویه میکنند و حتی به افراد و یا گروههایی که با آنان همصدا نمیشوند مارک بیگانهپرستی و یا وادادگی میزنند و یا آنان را به تأیید جنایات ترامپ و همپالگیهایش متهم میکنند؟ آیا بهراستی اینان میپندارند قهرمانان مورد تأییدشان با انگیزه دفاع از عدالت و دموکراسی و حقوق بشر و یا از این سو با هدف دفاع از ملیت و ایران و منافع ملی در عراق و سوریه و لبنان و یمن و دهها جای شناخته و ناشناخته دیگر با القاعده و داعش و عربستان و اسرائیل میجنگند؟ وقتی که خود طرف با افتخار و احیانا صادقانه خود را «سرباز صفر ولایت» میخواند و اذعان دارد هرچه دارد از مقام ولایت و نظام ولایی دارد، چگونه میتواند «سرباز صفر وطن» باشد؟ مگر این که استدلال کنیم از آنجا که ایران به صورت تصادفی فعلا در امالقرای امپراتوری ولایت قرار گرفته است بالملازمه به سود ایران هم هست. اما چنین استدلال سستی به کلی مردود است و حداقل به کار وطنپرستان نمیآید. در هرحال این قهرمانپرستان شبه ملیگرا اول باید مقدمات استدلال را ثابت کنند و آنگاه استدلال خود را به نحو معقول ارائه کنند.
شگفت از کسانی است که یک بار در عصر انقلاب مرتکب این خبط شده که پنداشتند هرکس با دیکتاتوری مبارزه و مخالفت کند، لزوما آزادیخواه است ولی دیدیم و دیدند که در عالم واقع همیشه چنین نیست. زیرا که ممکن است دیکتاتوری با انگیزههای فردی و یا عوامل دیگر با دیکتاتور حاکم مخالفت کند و حتی شجاعانه بجنگد ولی در نهایت به جایگزینی نظامی بسی ظالمانهتر منتهی شود. من جرّب المجرب حلّت به الندامه
https://zeitoons.com/71577