«جایی که اتفاقات ساده تاریخی درباره مملکت خودمان هنوز محلّ بحث است و یک تفسیر و بیان واحد ندارد، اصرار بر پیش‌بینی آینده "جهان" پس از کرونا را درک نمی‌کنم.
.
در سال ۱۹۶۸ رییس ابرکمپانی آناکندا که در کار استخراج مس بود گفت که با قدرت تمام، صد تا پانصد سال دیگر پیش خواهیم رفت، چند وقت بعد با اختراع فیبر نوری و از رونق‌افتادن نسبی کابل‌های مسی، این کمپانی به مرز ورشکستگی هم رسید و فروخته شد.

پس از جنگ اول جهانی اهل نظر پیش‌بینی می‌کردند که هرگز اروپا دیگر روی جنگ به خود نخواهد دید یا زمانی می‌گفتند که اتحاد جماهیر شوروی بزرگ‌ترین قدرت اقتصادی جهان در سال ۲۰۰۰ خواهد بود (در زمان احمدی نژاد پیش بینی می شد که نفت به بشکه‌ای دویست دلار هم برسد و این جماعت هم بر همین مبنا پول به باد می‌دادند).
.
کارل پوپر پیش‌بینی آینده را غیرممکن می‌دانست چرا که باور داشت ما نمی‌دانیم که در آتیه چقدر علم خواهیم داشت و چه میزان توانایی.

مسیر امور با یک تلنگر به سمتی دیگر می‌رود. تا همین سه ماه پیش آمریکا در یکی از بهترین موقعیت‌های اقتصادی خود قرار داشت که با آب دهان یک خفّاش درسوی دیگر کره زمین امروز دچار لرزش شده است».
.
- این متن از فیس‌بوک جناب فرهاد طباطبایی برگرفته شده است.
.

#کرونا #پوپر #جنگ_جهانی #کرونادرایران

@Tavaana_TavaanaTech

1 comment

KY YK
کاملا موافقم که آینده قابل پیش‌بینی نیست. این روزها بعضی از چپ‌ها چنان سرمایه‌داری را نقد می‌کنند و از جهان پساکرونایی حرف می‌زنند که انگار بعد از بحران کرونا همه حکومت‌ها قرار است سوسیالیست شوند. یا انگار قرار است بعد از کرونا به داروسازها یک میلیون دلار حقوق بدهند و به رونالدو سی‌هزار دلار