🖋ترجمه متن ترانه:

آرام آرام درخواهی یافت که باد بر چهره ات می وزد
و لبخند زیبایت را می رباید.
فصل زیبایی که در آستانه پایان است
در قلبت می پژمرد
عشق ات را می رباید
و آرام آرام در قطرات اشک تو ذوب می شود.

و آن «خاطره زیبا» که در گذر زمان رنگ باخته؛
منظورم همان روزهایی است که با من
در اتاقی زندگی می‌کردی
آه در بساط نداشتیم، اما لبریز از امید بودیم.

و آرام آرام تو من را و من تو را از دست می‌دهم
و آنچه که اتفاق افتاد برایمان بیش از پیش غریب می نماید
هنگامی که در دل شب از هر زمان دیگری واقعی تر بودی
و نه مثل حالا، در شب های غم انگیز شنبه.

ولی اکنون دستت را به من بده
و دوباره به من نزدیک شو
گلی زیبا می‌تواند در باغ ما جوانه زند
عشقی چنان سوزان که سرمای زمستان هم نمیتواند شعله اش را خاموش سازد.
گلی که می تواند از دل این عشق
میان من و تو بشکفد.

آرام آرام با گذشت زمان
آن لبخند دلربایی که باد بی‌رحم
از ما ربوده بود را
بر روی صورتت خواهی دید.


عشق از نو ‌وفادار می‌ شود
و {خواهی دید که به} سوی تو بازگشته است.
عشقی که باد بی‌رحم از ما دزدیده بود
یکبار دیگر به سوی تو بازگشته است..."


پی نوشت: ترانه مشهور «آرام آرام/A mano a mano» سروده مشترک «ریکاردو کاچونته» و «مارکو لوبرتی» در سال ۱۹۷۸ را به جرأت می‌توان یکی از زیباترین ترانه های عاشقانه در زبان ایتالیایی به شمار آورد که توسط بسیاری از خوانندگان دیگر در اقصی نقاط جهان تنظیم و بازخوانی شده است.

کاچونته خود نخستین بار این ترانه شنیدنی را در نوامبر ۱۹۷۸ در شهر سن رموی ایتالیا بر روی صحنه برد که به شدت مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. پس از آن «رینو گائتانی» خواننده فقید و مشهور ایتالیایی از آن در سال ۱۹۸۱ اجرای دیگری به دست داد که بیش از اجرای نخست مورد توجه قرار گرفت و تقریباً به امضای هنری و ماندگارترین اثز هنری اش مبدل شد؛ اجرایی که بیش از هرچیز با سبک اعتراضی و پرشور و روح شورشی او شباهت داشت و موجب شد بسیاری تصور کنند که این ترانه نه متعلق به کاچونته که از آن گائتانو است.
اما اجرای فوق با صدای درخشان «آندره آ بوچللی» شاید از هر اجرای دیگری لطیف تر و عاشقانه تر باشد.
امیدوارم که از شنیدن این اثر جاودانه لذت ببرید.


خواننده: آندره آ بوچللی

ارکستر فیلارمونیک وین
ریودوژانیرو، برزیل(۲۰۱۳)

ترانه سرا: ریکاردو کاچونته

متن و ترجمه: رضی الدین طبیب
@renaissancetranslate