همزمان با این تشیح جنازه . چندین هزار راس . بی ناموس . حرومزاده . بی وجود . بی مایه . مادر قحبه . کثافته لجن . آشغال . ته مونده های فاضلاب شهری در استادیوم جمع شده بودن و عر عره سلام درمانده رو سر دادند . حروم لقمه ها
دیر نیست برسد نوبت ما ایرانی ها که عروسی بگیریم و این یابوهای عرب عرعر و واق واق کنن.از قدیم به مثال ایرانی هست که میگه؛ وقتی جیک جیک مستونت بود فکر زمستونت نبود.میبینم روزی که لب مرز عراق گله ملا دوزاری ها جم شدن میخان برن اونطرف که راهشون نمیدن و بچنگ ملت می افتند و همه را در صحرای کویر لوت و قم جمعشون بکنن و به هر کدام گاو آهن ببندند تا شخم بزنن و برای آبادی ایران عرق بریزن و آذوقه شون هم تکه نانی و آبی ساده باشه و تبدیل بشن به نی قلیون. حتی سقت هم شدن خاکشون نکنن در این خاک