اینکه کارمند دولت برای یک بسته لوازمالتحریر باید قسطی بدهد، بزرگترین سند ورشکستگی مدیریتی است. حکومتی که کارمندش را تا این حد خوار کرده، دیگر از چه «اقتدار»ی دم میزند؟ وقتی دفتر و خودکار بچهمان هم با کسر از حقوق تأمین میشود، چه انتظاری از آینده و امید میماند؟ این کار نه کمک، که توهین آشکار به شأن و حرمت کارمند است.
وقتی کارمند دولت برای خرید چند مداد و دفتر باید قسط بدهد و از حقوقش کسر شود، دیگر چه چیزی از آبرو و شأن او باقی میماند؟ این نه حمایت، که رسوایی مدیریتی و تحقیر انسان است. حکومتی که حتی از تأمین ابتداییترین نیاز فرزندان کارمندانش عاجز است، صلاحیت هیچ ادعای بزرگی را ندارد. این ماجرا پردهای کوچک از حقارت و درماندگی سیستمی است که جز شرمساری برای کارکنانش چیزی به ارمغان نمیآورد.#اتحاد_ملی_ایران
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید
👇👇@OmidIranAzad
و 10 دلار ناقابل در سال 1390 برابر بود با حدودا 10000 تومن
خییییییلی پیشرفت کردیم