وقتی درآمدم معادل سایر مردم جهان نیست
چرا من باید قیمت جهانی را پرداخت کنم وقتی درآمدم معادل سایر مردم جهان نیست!؟
این پرسش بخشی از حقیقت را بیان می‌کند اما راه‌حلی که ارایه می‌دهد، درست نیست!
اول: طرح این پرسش درست مثل این می‌ماند که من بگویم: چرا من که درآمد کمتری دارم، باید همان قیمتی را بابت کالای x بپردازم که همسایه متمول من، پرداخت می‌کند!؟
اینکه من ناچارم بخش بیشتری از درآمدم را بابت خرید کالای x نسبت به همسایه پولدارم پرداخت کنم، دقیقا مفهوم فقر و غنا را بیان می‌کند.
دوم: قیمت بسیاری از کالاها به دلیل قرار گرفتن در زنجیره ارزش جهانی، نه همیشه، اما برای بسیاری به یک قیمت واحد به صورت حدی، میل می‌کند.
سوم: اگر با هر روشی، قیمت کالاهایی را در داخل پایین نگه داریم، اگر از خروج کالا از کشور صرف نظر کنیم، مسأله منبعی است که می‌باید این اختلاف قیمت را پوشش دهد. این پول از کجا خواهد آمد!؟
چهارم: پاسخ به پرسش سوم در ایران، پول نفت است. پس اگر تاکنون این حجم از فشار را احساس نکرده‌ایم، به دلیل وجود پول نفت و پوشش این اختلاف هزینه بوده که اکنون دیگر نیست.
پنجم: وضعیت فعلی دقیقا محصول پاسخ پرسش چهارم است! هیچ راه میان‌بری برای گریز از این وضعیت نیست جز آنکه سرانه درآمد مردم ایران از تله درآمد متوسط، که حالا چند سالی است به تله درآمد پایین هم سقوط کرده، فرار کند!
اما فرار از آن مستلزم غلبه بر اینرسی شدیدی است که حاکمیت بر پای اقتصاد ایران بسته است!
واقعیت این است که ما جامعه و مردمان فقیری هستیم و این فقر هم عامدانه بر ما تحمیل شده. برای فرار از این تله فقر هم هیچ راهی نداریم جز غلبه بر این اینرسی!
تا زمانی که کانسپت «تولید فقیر» بر جامعه ما حاکم است، هر روز باید نگران ماکارونی و گندم باشیم!
نتیجه آنکه: راهی نداریم جز تغییر گفتمان مطالبات از سمت کالای ارزان وابسته به شیر نفت، به سمت تولید ارزش‌افزا.
این مهم هم میسر نیست جز با تغییر گفتمان حاکمیت!
تا این پارادایم بر ما حاکم است، همین بساط، دغدغه هر روز ماست!
پرسشی که باید با خود مطرح کنیم این نیست که «چرا من باید ماکارونی را به قیمت جهانی بخرم!؟»
پرسش درست این است:
«چرا من نمی‌توانم ماکارونی را به قیمت جهانی بخرم!؟»
پرسش درست مطرح کردن، نیمی از پاسخ درست است!
پاسخ هم واضح است: چون درآمدم کفاف نمی‌دهد!
چرا درآمدم کفاف نمی‌دهد!؟
چون در اقتصادی گرفتار شده‌ام که نه تنها یک سنت به درآمد سرانه من نیفزوده، بلکه بخش بزرگی از آن را زایل کرده!
و اینجا درست همان نقطه درستی است که ما باید بایستیم!
چرا ما را به این وضعیت افکنده‌اند!؟
✅ @karkhone
چرا من باید قیمت جهانی را پرداخت کنم وقتی درآمدم معادل سایر مردم جهان نیست!؟
این پرسش بخشی از حقیقت را بیان می‌کند اما راه‌حلی که ارایه می‌دهد، درست نیست!
اول: طرح این پرسش درست مثل این می‌ماند که من بگویم: چرا من که درآمد کمتری دارم، باید همان قیمتی را بابت کالای x بپردازم که همسایه متمول من، پرداخت می‌کند!؟
اینکه من ناچارم بخش بیشتری از درآمدم را بابت خرید کالای x نسبت به همسایه پولدارم پرداخت کنم، دقیقا مفهوم فقر و غنا را بیان می‌کند.
دوم: قیمت بسیاری از کالاها به دلیل قرار گرفتن در زنجیره ارزش جهانی، نه همیشه، اما برای بسیاری به یک قیمت واحد به صورت حدی، میل می‌کند.
سوم: اگر با هر روشی، قیمت کالاهایی را در داخل پایین نگه داریم، اگر از خروج کالا از کشور صرف نظر کنیم، مسأله منبعی است که می‌باید این اختلاف قیمت را پوشش دهد. این پول از کجا خواهد آمد!؟
چهارم: پاسخ به پرسش سوم در ایران، پول نفت است. پس اگر تاکنون این حجم از فشار را احساس نکرده‌ایم، به دلیل وجود پول نفت و پوشش این اختلاف هزینه بوده که اکنون دیگر نیست.
پنجم: وضعیت فعلی دقیقا محصول پاسخ پرسش چهارم است! هیچ راه میان‌بری برای گریز از این وضعیت نیست جز آنکه سرانه درآمد مردم ایران از تله درآمد متوسط، که حالا چند سالی است به تله درآمد پایین هم سقوط کرده، فرار کند!
اما فرار از آن مستلزم غلبه بر اینرسی شدیدی است که حاکمیت بر پای اقتصاد ایران بسته است!
واقعیت این است که ما جامعه و مردمان فقیری هستیم و این فقر هم عامدانه بر ما تحمیل شده. برای فرار از این تله فقر هم هیچ راهی نداریم جز غلبه بر این اینرسی!
تا زمانی که کانسپت «تولید فقیر» بر جامعه ما حاکم است، هر روز باید نگران ماکارونی و گندم باشیم!
نتیجه آنکه: راهی نداریم جز تغییر گفتمان مطالبات از سمت کالای ارزان وابسته به شیر نفت، به سمت تولید ارزش‌افزا.
این مهم هم میسر نیست جز با تغییر گفتمان حاکمیت!
تا این پارادایم بر ما حاکم است، همین بساط، دغدغه هر روز ماست!
پرسشی که باید با خود مطرح کنیم این نیست که «چرا من باید ماکارونی را به قیمت جهانی بخرم!؟»
پرسش درست این است:
«چرا من نمی‌توانم ماکارونی را به قیمت جهانی بخرم!؟»
پرسش درست مطرح کردن، نیمی از پاسخ درست است!
پاسخ هم واضح است: چون درآمدم کفاف نمی‌دهد!
چرا درآمدم کفاف نمی‌دهد!؟
چون در اقتصادی گرفتار شده‌ام که نه تنها یک سنت به درآمد سرانه من نیفزوده، بلکه بخش بزرگی از آن را زایل کرده!
و اینجا درست همان نقطه درستی است که ما باید بایستیم!
چرا ما را به این وضعیت افکنده‌اند!؟
✅ @karkhone
2 comments
Ahmad
👏👏👏
1
Hossein Nazarboland
حرفه‌ای تر آن است که نام نویسنده در ابتدا یا انتهای همه مطالب کانال، از جمله مطالب نوشته صاحبان کانال بیاید. مخصوصا، عدم ذکر نام نویسنده در مطالبی که از جای دیگر نقل می‌شوند، علاوه بر غیرحرفه‌ای بودن، غیر اخلاقی هم هست.
1
Log in to comment