داستان کره جنوبی: چرا توسعه اقتصادی حتی به کار سیاست خارجی هم می آید؟

۱. رشد اقتصادی --> گذار به دموکراسی-->تغییر نخبگان سیاسی-->تفسیر متفاوت منافع ملی و اولویت های سیاست خارجی

۲. رشد اقتصادی-->افزایش تجارت و سرمایه گذاری خارجی-->رشد اقتصادی بیشتر-->افزایش ابزارها و منابع چانه زنی در سیاست خارجی-->تغییر روابط با دیگر کشورها

۳. رشد اقتصادی-->هزینه های نظامی بالاتر و ارتش مقتدرتر-->تحول در نقش بین المللی کشور

۴. رشد اقتصادی-->افزایش غرور ملی و انتظارها در داخل--> گرفتن نقشی فعال در امور بین المللی و جهانی

اگر الگویتان کره جنوبی است، بدانید مسئله اصلی ما اول از همه‌ رشد اقتصادی است که خود نیازمند یک تغییر جدی در ذهنیت و جهان بینی سیاسیون و "لشکر اندیشه" ایرانی است، البته می توانید به "عدالت" و "خیابانی بودن" و "مبارزه با سرمایه داری جهانی" و "دفاع از مظلومان جهان" هم فکر کنید، بالاخره کره شمالی شدن هم گزینه ای است، ولی بهبود زندگی ایرانی ها با عقلانیت ممکن است و با "یبوست فکری و اسهال کلامی" به جایی نمی رسیم. والله اعلم.

https://amzn.to/2ULmN4D

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel

2 comments

چرا تحلیلی چنین عالمانه باید اینگونه تمام شود؟
و یا در کل چرا راهبرد مدتی است گرفتار زدوخورد شده است؟