اینجا قم است .دیشب در شهر قم بمناسبت تولد حضرت معصومه که اسم این روز رو گذاشتن روز دختر. جلوی حرم برنامه جشن و شادی گذاشتن.
با دیدن این کلیپ دو نکته در مورد این جشن و هلهله و شادی به ذهن میاد:
اول اینکه اگر همین جوونها به مناسبت دیگه ای مثل برد در یک بازی ورزشی یا مناسبت مشابه دیگه اینطور بالا و پایین می پریدن و شادی می کردن، از در ودیوار گشت ارشاد و مامورین ناجا و بسیج و مجریان امر به معروف و نهی از منکر و اخوندهای حوزه علمیه قم می ریختن و با چوب و چماق و دستبند و... بساط اونها رو جمع می کردن!!
دوم اینکه این جشن وشادی مثلا به مناسبت روز #دختر برگزار میشه. شما تو کل این کلیپ دقت کنید حتی یک دختر می بینید!!؟
جالبست که در قم، پایتخت مذهبی حکومت اسلامی، حتی در مراسم و جشنی که به اسم #روز_دختر هم برگزار می شود دختران امکان و اجازه حضور وشادی را ندارند و پسران به جای آنها شادی می کنند و بالا و پایین میپرند!!
متن و ویدئو ارسالی مخاطبان
@Tavaana_TavaanaTech
تا خدا نیست «امید» زنده است!
. .
دیدهاید وقتی پزشكى به بیمار یا همراهان بیمار میگوید که کاری از ما طبیبان ساخته نیست مگر خدا کاری کند، بیمار به آخر خط رسیده و میمیرد؟!
.
. در واقع میشود گفت که معنای این سخن این است که کاری از کسی -حتى خدا- برنمیآید!!
. .
. هیچ کس نیست که وقتی این سخن را از طبیب میشنود خوشحال بشود و با خود بگوید که چه خوب که سر و کار ما با خدا افتاد و دیگر از دست طبیب کاری برنمیآید و از آنجا که خداوند شفادهنده است پس باید خشنود باشیم که از این پس نه با طبیب که با خدا طرف هستیم!!
.
.
. نتیجه اینکه تا وقتی که سر و کارمان با خدا نیفتاده، هنوز «امید» در دلمان میتواند زنده باشد و آنجا که از زمین ناامید شدیم و رو به آسمان کردیم جایی است که «امید» به حداقلمیزان خود رسیده است. بهتر است که هیچ کار خود به خدا نسپاریم تا اندک شرری از امید در دلمان زنده بماند