اکرم نقابی؛ مادری که میپرسد «سعید من کجاست؟»
«بازجو گفت ... مادرت افتاده دنبال دو تا تکه استخوان؟ گفتم او مادر است حق دارد همان دو تا تکه استخوان را مادرم میخواهد. استخوان بچهاش است. همان دو تا تکه استخوان را نشان مادرم بدهید. اگر مرده، قبرش را نشانمان بدهید بگویید که زنده نیست تا ما بدانیم سعید ما کجا ست؟ زنده یا مردهاش کجاست؟ اما گفت به مادرت بگو اگر باز دنبال سعید بگردد و پیگیری کند، برای همه اعضای خانواده شما مشکل ایجاد میشود و یادت نرود برادر دیگری هم داری.» این بخشی است از روایت الناز، خواهر سعید زینالی، از یکی از جلسات بازجویی پس از بازداشت به اتهام دادخواهی برای برادر مفقودشدهاش.
سعید زینالی، فارغالتحصیل رشته کامپیوتر از دانشگاه تهران، فقط ۲۲ سال داشت که در ۲۳ تیر ۱۳۷۸ در منزل پدریاش بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد؛ درست پنج روز پس از اعتراضات دانشجویان دانشگاه تهران به توقیف روزنامه «سلام» در ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و یورش ماموران امنیتی به کوی دانشگاه تهران.
خانواده سعید علیرغم جستجوها و پیگیریهایشان از نهادهای امنیتی تا سازمانهای قضایی جمهوری اسلامی و حتی سازمانهای حقوق بشری بینالمللی، تا کنون به نتیجهای نرسیدهاند و هرگز پاسخی برای اینکه «سعید کجاست؟» یا «اگر کشته شده، پیکر او کجاست؟» دریافت نکردهاند. به گفته مادر سعید ماموران فقط گفته بودند که «سعید را برای ۱۰ دقیقه سوال میبرند».
اما
اکرم نقابی، مادر داغدار سعید، هرگز دست از دادخواهی و اعتراض به ناپدیدشدن فرزندش برنداشته است و با وجود تهدید و ارعاب مداوم نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی همچنان صدای دادخواهیاش بلند است. او در تمام سالهای پس از ناپدیدشدن پسرش همواره با در دستداشتن تصویری از او با نوشته «سعید من کجاست؟» همگام با فعالان مدنی و سیاسی در بسیاری از تجمعهای اعتراضی شرکت کرده است.
او در مصاحبهای در سال ۱۳۹۸ میگوید: «امروز سعید برای من یک علامت سوال بزرگ است. نمیدانم که آیا واقعا هنوز زنده است؟ اگر نه، پیکرش کجا ست؟ من حتی از این داغ، سنگ قبری ندارم که آرامم کند، اما با اتکا به قدرت مادرانهام علیرغم تمام تهدیدها و بازداشتها در این راه قدم گذاشتهام و تا احقاق حقم و احقاق حق تمام مادران داغداری که بهناحق خون جگرگوشههایشان ریخته شده است، از پا نخواهم نشست.»
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Akram_Neghabi#اکرم_نقابی #سعید_زینالی #تیر۷۸
@Tavaana_TavaanaTech