درخواست فعالان سیاسی برای حمایت بین‌المللی از ۱۴ نویسنده نامه گذار از نظام
هفده فعال سیاسی ساکن ایران و خارج از این کشور در نامه سرگشاده‌ای به روسای ۵ کشور عضو شورای امنیت سازمان ملل و آلمان از آنها درخواست کردند از ۱۴ فعال سیاسی و مدنی امضا‌کننده نامه برای گذار از نظام جنهوری اسلامی حمایت کنند.
این ۱۷ نفر در این نامه خود را نیروهای سکولار-دموکراتیک خوانده و کارزار شان را با عنوان «هم‌پیمانی برای همبستگی ملی» معرفی کردند.
آنها در ادامه از سران کشورهای ۱+۵ خواستند موضوع کارزارشان را در دستور کار هفتادوچهارمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل در ماه آتی قرار دهد.
این فعالان در نامه خود خطاب به روسای دولت‌های آمریکا، فرانسه، بریتانیا، آلمان، چین و روسیه نوشتند: «ما امضاکنندگان این نامه محترما توجه شما را به فراخوان چهارده کنشگر سیاسی و مدنی داخل ایران که شجاعانه خواستار برپایی کارزاری ملی با هدف برقراری یک نظام سکولار-دموکراتیک در ایران شده‌اند، جلب می‌نماییم.»
.
در این نامه تاکید شده که محوریت کارزار این ۱۴ کنشگر برگزاری یک همه‌پرسی دموکراتیک با هدف تدوین یک «قانون اساسی نوین مبتنی بر حق حاکمیت ملی، ارزش‌های دموکراتیک، حقوق بشر و حاکمیت قانون» است.
این فعالان اضافه کردند این کارزار «ادامه راه و تلاش بیش از یک سده ملت ایران برای دست‌یازی به آزادی و دموکراسی است» و می‌خواهد «حکومت دینی-اسلامی با یک نظام سکولار-دموکراتیک و ملتزم به اعلامیه جهانی حقوق بشر» جایگزین شود.
به نوشته این فعالان، هدف آنها «گذر از حکومت دینی به یک نظام آزاد و دموکراتیک از راه‌های بی‌خشونت» است.
آنها بر این نکته تاکید کردند که «اکثریت مردم ایران در داخل و خارج کشور» به این جمع‌بندی رسیده‌اند که جمهوری اسلامی اصلاح‌ناپذیر است و این نکته را می‌توان در «ناکام ماندن جنبش اصلاحات در حدود سه دهه اخیر» و همچنین «سرکوب اعتراضات دموکراتیک» از جمله اعتراض‌های پس از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ که تحت عنوان «جنبش سبز» شناخته می‌شود، دید.
به گفته این فعالان، پذیرش رسمی درخواست آنها می‌تواند «راهگشای آرزوی دیرینه ملت ایران برای دست‌یازی به آزادی و دموکراسی و همچنین گامی در جهت امنیت بیشتر در جهان باشد».
شهلا انتصاری، کمال جعفری‌یزدی، گیتی پورفاضل، مسیح علی‌نژاد، عبدالستار دوشوکی، پرویز دستمالچی، حسن اعتمادی، نیلوفر غلامی، نازیلا گلستان، حسین خلیفه، فریدون خاوند، زرین محی‌الدین، مسعود نقره‌کار، رضا پیرزاده، بهروز ستوده، کاوه شهروز و الهام یعقوبیان این نامه را امضا کرده‌اند.
متن با اتدکی تلخیص برگرفته از ایران اینترنشنال
@Tavaana_TavaanaTech
هفده فعال سیاسی ساکن ایران و خارج از این کشور در نامه سرگشاده‌ای به روسای ۵ کشور عضو شورای امنیت سازمان ملل و آلمان از آنها درخواست کردند از ۱۴ فعال سیاسی و مدنی امضا‌کننده نامه برای گذار از نظام جنهوری اسلامی حمایت کنند.
این ۱۷ نفر در این نامه خود را نیروهای سکولار-دموکراتیک خوانده و کارزار شان را با عنوان «هم‌پیمانی برای همبستگی ملی» معرفی کردند.
آنها در ادامه از سران کشورهای ۱+۵ خواستند موضوع کارزارشان را در دستور کار هفتادوچهارمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل در ماه آتی قرار دهد.
این فعالان در نامه خود خطاب به روسای دولت‌های آمریکا، فرانسه، بریتانیا، آلمان، چین و روسیه نوشتند: «ما امضاکنندگان این نامه محترما توجه شما را به فراخوان چهارده کنشگر سیاسی و مدنی داخل ایران که شجاعانه خواستار برپایی کارزاری ملی با هدف برقراری یک نظام سکولار-دموکراتیک در ایران شده‌اند، جلب می‌نماییم.»
.
در این نامه تاکید شده که محوریت کارزار این ۱۴ کنشگر برگزاری یک همه‌پرسی دموکراتیک با هدف تدوین یک «قانون اساسی نوین مبتنی بر حق حاکمیت ملی، ارزش‌های دموکراتیک، حقوق بشر و حاکمیت قانون» است.
این فعالان اضافه کردند این کارزار «ادامه راه و تلاش بیش از یک سده ملت ایران برای دست‌یازی به آزادی و دموکراسی است» و می‌خواهد «حکومت دینی-اسلامی با یک نظام سکولار-دموکراتیک و ملتزم به اعلامیه جهانی حقوق بشر» جایگزین شود.
به نوشته این فعالان، هدف آنها «گذر از حکومت دینی به یک نظام آزاد و دموکراتیک از راه‌های بی‌خشونت» است.
آنها بر این نکته تاکید کردند که «اکثریت مردم ایران در داخل و خارج کشور» به این جمع‌بندی رسیده‌اند که جمهوری اسلامی اصلاح‌ناپذیر است و این نکته را می‌توان در «ناکام ماندن جنبش اصلاحات در حدود سه دهه اخیر» و همچنین «سرکوب اعتراضات دموکراتیک» از جمله اعتراض‌های پس از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ که تحت عنوان «جنبش سبز» شناخته می‌شود، دید.
به گفته این فعالان، پذیرش رسمی درخواست آنها می‌تواند «راهگشای آرزوی دیرینه ملت ایران برای دست‌یازی به آزادی و دموکراسی و همچنین گامی در جهت امنیت بیشتر در جهان باشد».
شهلا انتصاری، کمال جعفری‌یزدی، گیتی پورفاضل، مسیح علی‌نژاد، عبدالستار دوشوکی، پرویز دستمالچی، حسن اعتمادی، نیلوفر غلامی، نازیلا گلستان، حسین خلیفه، فریدون خاوند، زرین محی‌الدین، مسعود نقره‌کار، رضا پیرزاده، بهروز ستوده، کاوه شهروز و الهام یعقوبیان این نامه را امضا کرده‌اند.
متن با اتدکی تلخیص برگرفته از ایران اینترنشنال
@Tavaana_TavaanaTech
27 comments
Log in to comment
دین و مذهب هیچ تاثیری در امنیت، آسایش و رفاه جامعه ندارد فقط عقیده است.
ولی قانون، نظام جامعه را ایجاد میکند امنیت، آسایش و رفاه و آزادی را برای مردم می آورد اگر چه مردم آن جامعه دین داشته باشند یا نداشته باشند قانون برگرفته از فرهنگ و تمدن بشر است.
جامعه دموکراسی، جامعه ایست آزاد، هرکس هر دین وهرمذهبی یاهر عقیده ای که داشته باشدآزاد است کسی نمی تواند عقاید خود را به دیگران تحمیل کند ولی دارای قانون است تا هیچ قدرتمندی نتواند به ناتوانی ظلم کند جامعه دموکراسی هیچ حاکمی ندارد جز قانون و اجرای قانون برعهده تمام مردم است
دولت خدمت گذار ملت است هر سیاستی
از دولت بر پایه قانون اساسی ست و قانون اساسی طوری تشکیل می شود که امنیت، آسایش، رفاه و آزادی مردم را ایجاد کند.
حکومت دینی و مذهبی جز ناامنی و کشتار و بی نظمی و ظلم وستم به مردم چیز دیگری نیست باید از بین برود تا امنیت و آرامش در جامعه ایجاد شود.
ای مردم به هیچ کس اجازه ندهید که برشما حکومت کند چون هرکس که به قدرت برسد به شما ظلم خواهد کرد خواهان کسی با شید که هدفش خدمت کردن به شما و آبادانی کشور باشد. نه حکومت بر شما.
احترام به قانون و اجرای قانون توسط مردم نشانگر اتحاد و فرهنگ و تمدن آن جامعه است. جامعه حرج و مرج آسیبش به تمام مردم آن جامعه می رسد.