از یوتا تا فسا
برنامه آمریکایی ها برای تغییر روستاهای ایران زمانی که هری ترومن و مشاورانش داشتند برای اجرای چهارمین اصل پیشنهادی رئیسجمهور برنامهریزی میکردند، به ایران فکر نمیکردند. در این طرح دو کشور یونان و ترکیه اولویت اول بودند. اما ایران کشوری نبود که بتوان آن را نادیده گرفت.
درخواست وام از سوی ایران نگاه آمریکاییها را به مهمترین کشور خاورمیانه معطوف کرد که بیشترین مرز زمینی و دریایی را با اتحاد جماهیر شوروی داشت و با وجود داشتن منابع سرشار نفت و انرژی هنوز مبتنی بر اقتصاد کشاورزی بود؛ اقتصادی که بیشترین زمینه آسیبپذیری را در مقابل خطر کمونیست داشت. همین باعث شد تا ایران در فهرست کشورهای اصل ۴ قرار گیرد.
مذاکرات برای اعطای وام به ایران هر چند توسط حسین علاء آغاز شد اما تا حدود سال ۱۳۲۸ و به قدرت رسیدن حسین هژیر به نخستوزیری، هیچ اقدامی از سوی آمریکاییها برای پیوستن ایران به اصل ۴ صورت نگرفت. در این زمان بود که قرارداد میان ایران و آمریکا امضا شد و ویلیام ای وارن که از کارمندان عالیرتبه وزارت امور خارجه آمریکا بود به ایران آمد. اما ماموریت وارن در ایران با تلاش برای ملی شدن صنعت نفت گره خورد و عملا زمینه اجرای اصل ۴ به سال ۱۳۳۳ موکول شد؛ زمانی که علی امینی به عنوان وزیر دارایی دولت سرلشگر زاهدی وام ۴۵ میلیون دلاری که در زمان دکتر مصدق توسط دکتر صدیقی امضا شده بود را دریافت کرد.
اداره اصل ۴ که در دوران رزمآرا در نزدیکی خانه دکتر مصدق مستقر شده بود با احیای خود بار دیگر فعالیتش را آغاز کرد. بر اساس برنامهریزیهای انجام شده فعالیتهای اصل ۴ در ایران بر محورهای: ۱ـ ترویج کشاورزی، ۲ـ بهداشت عمومی، ۳ـ بخش آموزش و پرورش، ۴ـ نوسازی نهادهای اجتماعی آغاز شد.
کشوری چون ایران دهه ۵۰ میلادی که بخش عمده جمعیت کشور کشاورز بودند و در روستاها زندگی میکردند، این تغییر تفکر به وضعیت کشاورزی ارتباط زیادی پیدا میکرد. پس الگوی کشت و زرع باید از شیوه سنتی تغییر پیدا میکرد و این اتفاق رخ نمیداد مگر آنکه کارشناسان تحصیلکرده و آموزشدیده آمریکایی یا تربیت شده ایرانی این الگو را تغییر دهند.
در کنار تغییر شیوه کشت و زرع، این کارشناسان مردم را با شیوههای تازه زندگی مدرن آشنا میکردند. طرف آمریکایی در راستای این هدف، اجرای طرح کوتاه مدت و بلند مدت فرهنگی را در دستور کار داشت.
آمریکاییها پیش از استقرار در ایران تحقیقات زیادی روی روستاهای ایران داشتند و در نهایت مامورانی که قرار بود در ایران مستقر شوند را از میان ایالتی خاص انتخاب کردند. ماموران آمریکایی ایران از فارغالتحصیلان دانشگاه ایالتی یوتا انتخاب شدند. علت انتخاب این بود که یوتا یکی از ایالتهای مرکزی آمریکا بود که آب و هوایی شبیه به مرکز ایران داشت. به همین دلیل کارشناسانی که از این ایالت میآمدند محیطی تازه را تجربه نمیکردند. از سوی دیگر مذهب کسانی که در این ایالت زندگی میکنند «مورمن» است؛ شاخهای از مسیحیت که به روابط اجتماعی و خانوادگی اهمیت زیادی میدهند و مانند مسلمانان مشروبات الکلی و گوشت خوک نمیخورند. گروهی از مورمنها به چندهمسری هم اعتقاد داشتند، همین باعث میشد تا با مردمی که در روستاهای مرکزی ایران ساکن بودند به راحتی نزدیک شوند. این غریبههای مهربان که اکثرا با همسرانشان به ایران میآمدند با روستاییها همراه میشدند. مردانشان در مزارع شیوههای جدید کشت و زرع و استفاده از کود و زنانشان در خانهها به زنان روستایی شیوههای جدید بارداری و زایمان و بچهداری و بهداشت را آموزش میدادند. کارشناسان اصل ۴ در روستاها با فیلمها و جزوههای آموزشی روستاییان را تعلیم میدادند.
اما مشکل بزرگ در روستاها بیسوادی روستاییان بود. اینجا بود که بخش آموزش و پرورش اصل ۴ وارد عرصه میشد. این بخش در مرکز یعنی در تیم تهران مستقر بود........ /فرزانه ابراهیم زاده
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾ادامه این نوشتار فوقالعاده جالب را در اینجا بخوانید
👇http://tarikhirani.ir/fa/news/7741.
باید حتما کل مقاله را بعدا بخوانم.
اصلا نمی دانستم که پای مورمون ها به ایران هم باز شده بود.
آنها فرقه ای شدیدا تبشیری هستند. یعنی تبلیغ فرقه خود را واجب می دانند. همه جوانان آنها از حدود ۱۸ سالگی برای دو سال به کار تبلیغ می پردازند و برای تبلیغ به سرتاسر دنیا می روند. زبان بومی را با روشهای پیشرفته سریع یاد می گیرند.
اغلب مردم آمریکای شمالی از سماجت آنها عاصی هستند.
در خانه ها را می زنند و پیشنهاد کلاس انجیل و کمک به مردم می دهند.
عجیب است که آن زمان جای پایی در ایران ایجاد نکردند. شاید چون برای ماموریت آمده بودند. شاید هم کردند.
بعضی از شاخه آنان به علت چندهمسری و کودک همسری در آمريکا و کانادا تحت تعقیب و مراقبت هستند.
سناتور میت رامنی کاندیدای جمهوری خواهان برای ریاست جمهوری در ۲۰۱۲ و دشمن ترامپ از معروفترین مورمون ها است.
نویسنده احتمالا انها را با فرقه شاهدان یهوه یا ادونتیست های روز هفتم اشتباه کرده است.