از تک تک درختان از آسفالت خیابان. خون میچکد و خوناشامی غرق و خوناشامی دیگر در بام تهران دست میشورد و تولهی غرق شدهی پدر کوسه، ایستاده بر موسیقی و بر دستگاه دیجی میکوبد.
موضوع روشن.. صحنه تاریک. غلام قر به کمر بر باریکهی صحنه بر روی جنازهها میرقصد.
در آن گوشهی دیگر که هیج دوربینی نیست جغد شوم شهر که رقص بپا کرده به فریادهای آراممرگ جان عزیزمان میخندد، در آن باریکهی رقص، نه خبری از فاطمه سپهری است. نه صدایی از خالد پیرزاد در میاید نه صدای ضربان قلب منوچهر بختیاری به گوش میرسد. اینجا باریکهی رقص تولهی اکبر است. فائزه… امروز نامش سپیده است دیروز نامش خواهر نرگس فردا شاید نامش الکسیس تگزاس. در صحنهای که همکاران میرقصند ایران جایی ندارد و این صحنههای نیمه سوپر در دل ایران جایی ندارد.
➖➖➖@PN_KFP