تا کور شود انکه نتواند دید کسی مجبور نکرده تا ما طرفدار تتلو باشیم با افتخار تا هوا هست هوادار تتلو هستیم

تتلو بهترین هنرمند تاریخ ایران هست شاعر نوازنده صاحب سبک موزیسین ابی و داریوش و معین و شادمهر و شاهیننجفی و انریکه و .................به گرد پای تتلو هم نمیرسه

سلطان موزیک امپراتور تتلو با افتخار تا روز مرگم تتلیتی هستم

مرتیکه کثیف چندش. صورتشو نگا انگاری دفتر نقاشیه. خاک برسرش بکنن.

پونزده تا

هیچ جای شگفتی نداره... جامعه ی ایران از نظر اخلاقی و فرهنگی به قهقرا سقوط کرد
هه و خیلیها از نسل جدید ابتذال رو با هنر عوضی گرفتن و هرچه
ااون فرد و اثرش مبتذل تر باشه
براشون دلچسب تره

وقتشه جای درنگی بگذاریم ما ملت شریف برای نگاهی موشکافانه به خودمان...ما صاحبان مثلا تمدنی سترگ

چیزی که ج.ا میخواد همینه..امثال تتلو

حالا با کی هم مقایسه کرده! انگار کارداشیان مقام برجسته تری هست
از این که فالور این آدما زیاده چه نتیجه ای بگیریم؟🤦یعنی ما و این همه خوشبختی محالِ ⁦⁩
:-|

خوب این شخص ده میلیون که هیچ صد میلیون کامنت داشته باشه وقتی که ثبات شخصیتی نداره هیچ ارزشی نداره هیچوقت به آهنگهاش گوش نکردم

این ملّت آماده است برای نیم‌ساعت چرخ‌زدن با شلوارک در ساحل شمال، برای نیم‌دور پاساژگردی و خرید، برای یک‌ربع زودتر گرفتن «یارانه»ی ۴۵۰۰۰ تومنی، برای زدن یک پُک عمیق با چشمان بسته به قلیانِ دوسیب، برای بلندکردنِ دود منقل و بوی جوجه، برای اضطراب و هیجانِ دلچسبِ تحویل گرفتن ویسکی «گرنتز» از «ساقی»‌اش دم در خانه، برای لاک‌ زدنِ انگشت پا و «خط انداختن»ِ عضلات بازو، برای لولیدن لای هم در ترافیک جاده هراز و چالوس، برای لب‌زدن و همخوانی با آخرین ترانه‌‌های نامجو و ساسی‌مانکن و تتلو و مخته و حسین تهی و بابک تیغه، برای صف‌بستن و ترکاندنِ رکوردِ فروش «اخراجی‌ها»، برای شیرجه با کون توی استخر ویلا، برای سکس توی ماشین، برای «ترشح» پس دادن با لب‌وُلوچه‌ آمدن‌های احسان علیخانی و داف‌های چادریِ شبکۀ خبر، برای لمباندنِ آسوده و سرخوشانۀ ساندویچ «فری‌کثیف» و پاچه وُ زبانِ «برّه‌ کوچولو»، برای سفری سه‌روزه به‌همراه سی‌ دوربین به آنتالیا و دبی، برای یک‌ربع نشستن روبروی «زید» توی «کافه‌کتابِ ثالث»، برای خندیدن به ابراهیم نبوی و رامبد جوان و مهران مدیری، برای آذین‌بندی هیئت و دنبال «دسته» راه افتادن و علم‌کشی‌های معترضانۀ بی‌خطرِ عاشورا در راستای حمایت از مظلومانِ ۱۴۰۰ سال قبل در حینِ نگاه زیرچشمی به داف‌های ساپورت‌پوشِ محله و دیگ‌های جوشانِ خورشت قیمه، برای کُس‌چرخ زدن در «اینیستا» و فضای مجازی به قصد اعلام همبستگی با «دولتمردان» و ابراز انزجار از «منتقدان»، برای «تچکر» از بانیان بدبختی و طلبکاری و غداره‌بندی در برابر «ادغام»نشدگان، برای جنباندن مجدانۀ لگن خاصره در وسط اتوبان به مناسبت «باخت آبرومندانه» از آرژانتین، و برای ولگردی در برج میلاد و محوطۀ خانۀ هنرمندان تمام عزت و شرف و ناموس خودش را دودستی به حراج بگذارد!

تفکر؟ آرمان؟ ایستادگی؟ مبارزه؟ هزینه‌دادن؟
:v
حرفش را هم نزنید!

آنچه اینجا «نابه‌هنگام» است، امثال ما هستیم که با حذف و از میان برخاستن‌ وُ برداشتن‌مان کل «سیستم» روان‌تر و یکدست‌تر کار خواهد کرد.