چهرهٔ واقعی پلیس در جمهوری اسلامی همین سه جلوه هستند که می‌بینید: زورمندی در برابر مظلوم، فرار در برابر خطر و کرنش در برابر زورمند!

بیشتر شاغلان نیروی انتظامی نه آن چنان شیفتهٔ خدمت‌رسانی و انجام وظیفه هستند و نه چندان وقعی به آرمان‌های پوشالی نظام متبوعشان می‌نهند، هرچند این یک قاعدهٔ عام نیست.
بیشترین انگیزه‌ای که باعث می‌شود برخوردهای قهری و خشن از سوی پلیس صورت بگیرد، عطش قدرت‌نمایی بدون پرداخت هزینه است. هر جایی که این نیروهای مثلاً حافظِ نظم عمومی احساس کنند که برخورد خشن ممکن است برایشان هزینه‌ای ایجاد کند از آن خودداری می‌کنند. دو نمونهٔ متفاوتش را در همین کلیپ می‌بینید.

بنابراین، بی‌سبب نیست که هدف برخوردهای خشن پلیس یا زنان شل‌حجابند، یا مهاجران افغان، یا معتادان متجاهر و یا هر کس دیگری که فریادرسی نداشته باشد.

چند سال پیش، کارل گوستاف، پادشاه سوئد به دلیل عبور از سرعت مجاز جریمه شد. معنی واقعی حکومت قانون همین است که همه در برابر قانون فارغ از موقعیت خود برابرند و حالا این پرسش جدی مطرح می‌شود که چرا پلیس در جامعهٔ اسلامی با قاتلی قَدَر مثل نجفی چنان می‌کند و با دختری بی‌دفاع چنین؟
___
@ajibzad