- آیا برای اصلاح حکومت شاه یک انقلاب لازم بود؟
«امروز زادروز ۱۰۰ سالگی
محمدرضاشاه است. مردی که وقتی به دنیا آمد ایران هنوز تحت خاندان قاجار بسر می برد و امنیت داخلی معنا نداشت و هزاران ایرانی به علت قحطی و شیوع بیماری از دنیا می رفتند و وقتی از ایران رقت، ایران از لحاظ بهداشتی و امنیتی از جمله کشورهای درجه یک منطقه بود. فرزندان ایران در دوردستترین مناطق در مدارس خود برخوردار از تغذیه روزانه بودند و شاهنشاهی ایران ژاندارم منطقه نامیده میشد.
.
محمدرضاشاه از جمله کسانی بود که صلح تاریخی بین مصر و اسراییل در تابستان ۵۷ را شکل داد و در یک قرارداد پیروزمندانه موسوم به قرارداد الجزایر سعی کرد پاسدار حق ایران مقابل عراق باشد. اما در عین حال و علی رغم این موفقیت ها، منتقدان بر نبود آزادی سیاسی در دوران حکمرانی او خرده میگیرند. انتفادی که تیم ریاست جمهوری کارتر - رییس جمهور آمریکا - نیز بر حکومت شاه وارد میکرد.
.
محمدرضاشاه نیز از حدود سال ۱۳۵۶ اعلام فضای باز سیاسی کرد که البته فضایی فراهم کرد برای کسانی که خواهان سقوط حکومت شاهنشاهی بودند. شاید امروزه پس از ۴۰ سال این پرسش جای پرسیدن داشته باشد که آیا یک انقلاب برای اصلاح حکومت شاهنشاهی ضروری بود؟»
.
شما درباره پرسش این همراه توانا چه فکر میکنید؟
مطلب مرتبط:
مگسک: انقلاب برای پیشرفت به ۳۹ سال قبل!
https://bit.ly/2O6ma0x.
#محمد_رضا_شاه_پهلوی
#پهلوي #محمدرضا_پهلوی #ایران #انقلاب #انقلاب۵۷
@Tavaana_TavaanaTech
نخیر. انقلاب لازم نبود
https://t.me/pakdini/8504
https://t.me/pakdini/8505
https://t.me/pakdini/8556
https://t.me/pakdini/8557
https://t.me/pakdini/8558
https://t.me/pakdini/8559
https://t.me/pakdini/8560
https://t.me/pakdini/8561
https://t.me/pakdini/8580
پاکدینی ـ احمد کسروی
شاه تعداد زیادی از مخالفانش را زندانی و شکنجه و بعضا اعدام کرده بود .
بالاترین انکیزه کسانی که خواهان سرنگونی شاه بودند , آزاد کردن زندانیان سیاسی بود .
البته نا گفته نماند اشتباهات شاه امروزه با شدت بسیار بیشتری تکرار شده و میشود .
خدا خودش به خیر رضا باشه
«انقلاب سفید» را یادتان هست؟
محمدرضا شاه خود را رهبر این انقلاب میدانست و میگفت «این انقلاب اگر به این صورت انجام نمیشد در شرایطی نامناسبتر و به قیمتی سنگینتر به وقوع میپیوست.»
او از دهه چهل شمسی در رقابت با نیروهای چپ و یا به دلیل هراس از انقلابهای ضد استعماری سیاستهای تازهای را در پیش گرفت که از طرف حکومت، انقلاب سفید یا انقلاب شاه و مردم نام گرفت.
عجیب نبود که این «انقلاب» کپی ناقصی از سیاستهای چپی برای بهبود نابرابری اجتماعی باشد. از جمله این سیاستها، تقسیم زمین میان دهقانان، شریک کردن کارگران در سود کارخانهها و فروختن سهام به آنها، ملی کردن جنگلها و منابع طبیعی، پوشش بیمههای اجتماعی برای همه ایرانیان، و دادن حق رای به زنان بود.
سالها قبل از شاه، حزب توده توانسته بود با تدوین همین سیاستها تحت عنوان «برنامه حزب» در دهه ۲۰، عدالت اجتماعی را به مسالهای کانونی در سیاست ایران تبدیل کند و پایگاهی گسترده برای خودش بسازد.
البته شاه خود را از تودهایها و باقی چپها چپتر میدانست و میگفت: «من از چپگراها چپتر هستم.» (کیهان ۳۰ اردیبهشت ۱۳۵۳)
او در مصاحبهای با انتقاد از سوسیالدموکراسی در سوئد گفت: «انقلاب سفید من… یک شکل جدید و اصیل از سوسیالیسم است.» (مصاحبه با اوریانا فالاچی)
برخی میگویند بله انقلابیون دنبال آزادی و اصلاح حکومت شاه بودند و خمینی انقلاب را دزدید و از این حرفها
کجا انقلابیون دنبال آزادی بودند؟! انقلابیونی که من میشناسم دنبال قدرت بودند و برای رسیدن به قدرت دست به دامان اسلام شدند. ملّیون شدند ملی- مذهبی؛ مارکسیستها شدند مارکسیست- اسلامی؛ سوسیالیستها شدند انجمن خداپرستان سوسیالیست؛ بروید کتابها، مصاحبهها، نشریات آنها را بخوانید اگر حرفی از آزادی و رأی و نظر مردم دیدید مرا هم خبر کنید
انقلابیون دنبال قدرت بودند؛ لبریز از خشم و نفرت؛ و دست به دامان اسلام
طفلکیها! خمینی انقلابشان را دزدید، وگرنه اینها برای کشور آزادی میآوردند
و اینچنین بود که دین جامعه را به حرکت درآورد
جـــــــاویدشاه. پاینده ایران.