در کشور ما حقوق و مزایای یک کارمند عالی با یک کارمند خوب و کارمند ضعیف یکسان است، این باعث بی انگیزگی کارکنان می شود. دوم اینکه بین یک کارمند فنی و باسواد با یک نیروی خدماتی بیسواد ازنظر حقوق و مزایا هیچ تفاوتی قائل نمیشوند و میزان دریافتیشان یکسان است. در کشور ما سیستم نظارتی درست و حسابی وجود ندارد و هیچ شاخص عملکردی تعریف نمی شود، و عملا بین نیروی فعال و نیروی نیروی تنبل هیچ فرقی قائل نمیشوند.
خلاصه بگم در کشور ما بستر برای تنبلی، از زیر کار در رفتن، وقت تلف کردن ، صبح را ظهر کردن مهیا است، ولی در کشور کره جنوبی بستر برای تلاش، کار بیشتر، احساس مسئولیت،کار گروهی، و امید به آینده مهیا است، بنابراین با این سیستم نمیتوان انتظار نتیجه بهتری داشت.
مثل تمام شغل های دیگه، مثلا یه شرکت اگه بخواد فعالیت سالم داشته باشه خیلی مانع سر راهش سبز میشه، از اون طرف یه راه میانبری وجود داره که خیلی راحت تر با پرداخت رشوه به مقصودش میرسه، پس ترجیح میده راه راحت تر رو انتخاب کنه.و نهایتا نتیجه کار چی میشه؟؟؟ محصول بی کیفیت، رشد ضعیف و موردی، کیفیت پایین خدمات و .....
Bagheri
به نظر من بی انگیزه بودن هست و اینکه بها نمیدن.برای جامعه ما قند وقروت یکی هست.و اینکه هیچ کس در پست وجایگاه خودش نیست واین باعث بی رغبتی در شخص میشود.با تشکر از کارنیل
دوم اینکه بین یک کارمند فنی و باسواد با یک نیروی خدماتی بیسواد ازنظر حقوق و مزایا هیچ تفاوتی قائل نمیشوند و میزان دریافتیشان یکسان است.
در کشور ما سیستم نظارتی درست و حسابی وجود ندارد و هیچ شاخص عملکردی تعریف نمی شود، و عملا بین نیروی فعال و نیروی نیروی تنبل هیچ فرقی قائل نمیشوند.
درایران از ترس یه کاری رو انجام میدن
بخاطر همینه که هیچ پیشرفتی هم حاصل نمیشه