کار آخوندارو حساب کنن فکر کنم منفی 60 بشه کارمفیدمون

در کشور ما حقوق و مزایای یک کارمند عالی با یک کارمند خوب و کارمند ضعیف یکسان است، این باعث بی انگیزگی کارکنان می شود.
دوم اینکه بین یک کارمند فنی و باسواد با یک نیروی خدماتی بیسواد ازنظر حقوق و مزایا هیچ تفاوتی قائل نمیشوند و میزان دریافتیشان یکسان است.
در کشور ما سیستم نظارتی درست و حسابی وجود ندارد و هیچ شاخص عملکردی تعریف نمی شود، و عملا بین نیروی فعال و نیروی نیروی تنبل هیچ فرقی قائل نمیشوند.

خلاصه بگم در کشور ما بستر برای تنبلی، از زیر کار در رفتن، وقت تلف کردن ، صبح را ظهر کردن مهیا است، ولی در کشور کره جنوبی بستر برای تلاش، کار بیشتر، احساس مسئولیت،کار گروهی، و امید به آینده مهیا است، بنابراین با این سیستم نمیتوان انتظار نتیجه بهتری داشت.

اضافه کنم: در سیستم کشور ما، اولویت پیشرفت و توسعه نیست بنابراین اتفاقی هم نخواهد افتاد.

سلام
درایران از ترس یه کاری رو انجام میدن
بخاطر همینه که هیچ پیشرفتی هم حاصل نمیشه

دقیقاً ،،هدف همینه که بیان تا روز و تموم کنن و به سر ماه برسونن فقط

خب سیستم اینجوری میخواد، به نظرم افراد مقصر نیستن، شما وقتی به راحتی میتونی به مقصودت برسی چرا خودتو به زحمت بندازی؟؟؟

مثل تمام شغل های دیگه، مثلا یه شرکت اگه بخواد فعالیت سالم داشته باشه خیلی مانع سر راهش سبز میشه، از اون طرف یه راه میانبری وجود داره که خیلی راحت تر با پرداخت رشوه به مقصودش میرسه، پس ترجیح میده راه راحت تر رو انتخاب کنه.و نهایتا نتیجه کار چی میشه؟؟؟ محصول بی کیفیت، رشد ضعیف و موردی، کیفیت پایین خدمات و .....

به نظر من بی انگیزه بودن هست و اینکه بها نمیدن.برای جامعه ما قند وقروت یکی هست.و اینکه هیچ کس در پست وجایگاه خودش نیست واین باعث بی رغبتی در شخص میشود.با تشکر از کارنیل

عدم مدیریت صحیح و برنامه ریزی

به نظر من بی علاقه بودن افراد به کارشون

ما دومین کشور افسرده دنیا هستیم.طبیعیه

نا امیدی، نبود روند روبه رشد، الگو برداری ، و انتظارات بسیار زیاد . من برادرم در نیویرک زندگی میکنه. تعریف میکرد، یه پسر 19 ساله هاروارد قبول شده بود، اما برای در اوردن هزینه های شهریه روزی 3 شیفت کار میکرده. در یک اتاق که چهار نفر بودند، کار میکرده. موقعی که در هاروارد بوده مجبور بوده کار کنه تا مقداری از قرض هاشو بده . و هنوز خدا رو شاکر بود بخاطر نعمتهایی که داشته. چون هم چراغ امید داشته و هم میدونسته تفاوت فیلم های هالیوودی با واقعیت امریکا کجاست. ما همش چشمامون به خارجیاست که بگیم ، اونا چی دارند ما چی نداریم. افسردکی هم از همین ناشی میشه.

به زندگی معمولی راضی بودن و بی هدفی و بی امید بودن

بیشتر این آمار برمی گرده به سیستم دولتی و آمار بیش از 2 میلیون کارمند دولتی ک خیلی از اون ها توی دستگاه های دولتی زیادی هستن

علت اصلی عدم پیشرفت ما، قرار گرفتن آدم های بی لیاقتی که اطرافیان برای منافع خودشون بزرگ شون کردند بهشون بها دادند. مدیرها بی لیاقتی که افراد نالایق دور خودشون جمع می کنند.