خلاصه بگم در کشور ما بستر برای تنبلی، از زیر کار در رفتن، وقت تلف کردن ، صبح را ظهر کردن مهیا است، ولی در کشور کره جنوبی بستر برای تلاش، کار بیشتر، احساس مسئولیت،کار گروهی، و امید به آینده مهیا است، بنابراین با این سیستم نمیتوان انتظار نتیجه بهتری داشت.

اضافه کنم: در سیستم کشور ما، اولویت پیشرفت و توسعه نیست بنابراین اتفاقی هم نخواهد افتاد.

سلام
درایران از ترس یه کاری رو انجام میدن
بخاطر همینه که هیچ پیشرفتی هم حاصل نمیشه

دقیقاً ،،هدف همینه که بیان تا روز و تموم کنن و به سر ماه برسونن فقط

خب سیستم اینجوری میخواد، به نظرم افراد مقصر نیستن، شما وقتی به راحتی میتونی به مقصودت برسی چرا خودتو به زحمت بندازی؟؟؟

مثل تمام شغل های دیگه، مثلا یه شرکت اگه بخواد فعالیت سالم داشته باشه خیلی مانع سر راهش سبز میشه، از اون طرف یه راه میانبری وجود داره که خیلی راحت تر با پرداخت رشوه به مقصودش میرسه، پس ترجیح میده راه راحت تر رو انتخاب کنه.و نهایتا نتیجه کار چی میشه؟؟؟ محصول بی کیفیت، رشد ضعیف و موردی، کیفیت پایین خدمات و .....

به نظر من بی انگیزه بودن هست و اینکه بها نمیدن.برای جامعه ما قند وقروت یکی هست.و اینکه هیچ کس در پست وجایگاه خودش نیست واین باعث بی رغبتی در شخص میشود.با تشکر از کارنیل

عدم مدیریت صحیح و برنامه ریزی

به نظر من بی علاقه بودن افراد به کارشون

ما دومین کشور افسرده دنیا هستیم.طبیعیه

نا امیدی، نبود روند روبه رشد، الگو برداری ، و انتظارات بسیار زیاد . من برادرم در نیویرک زندگی میکنه. تعریف میکرد، یه پسر 19 ساله هاروارد قبول شده بود، اما برای در اوردن هزینه های شهریه روزی 3 شیفت کار میکرده. در یک اتاق که چهار نفر بودند، کار میکرده. موقعی که در هاروارد بوده مجبور بوده کار کنه تا مقداری از قرض هاشو بده . و هنوز خدا رو شاکر بود بخاطر نعمتهایی که داشته. چون هم چراغ امید داشته و هم میدونسته تفاوت فیلم های هالیوودی با واقعیت امریکا کجاست. ما همش چشمامون به خارجیاست که بگیم ، اونا چی دارند ما چی نداریم. افسردکی هم از همین ناشی میشه.

به زندگی معمولی راضی بودن و بی هدفی و بی امید بودن

بیشتر این آمار برمی گرده به سیستم دولتی و آمار بیش از 2 میلیون کارمند دولتی ک خیلی از اون ها توی دستگاه های دولتی زیادی هستن

علت اصلی عدم پیشرفت ما، قرار گرفتن آدم های بی لیاقتی که اطرافیان برای منافع خودشون بزرگ شون کردند بهشون بها دادند. مدیرها بی لیاقتی که افراد نالایق دور خودشون جمع می کنند.

تنبلی، ضعف مدیریتی، کلا سیستم اینجوریه،نمی‌خوان پیشرفتی بشه وگرنه ما از کره جلوتر بودیم.

صد درصد انگیزه تو این مورد موثره
اگر کار برای افراد جتی پیشرفت داشته باشه، فرد انگیزه بالایی برای خوب کار کردن داره، اینکه ایده‌ها و کارهتی خلاقانه اش با تشویق و حمایت همره بشه، اینکه خودش رو به کارش، به مردمش و جامعه‌اش متعهد بدونه، به کارش علاقه داشته باشه، که فکر می‌کنم بعضی‌ها شغلشون و دوست ندارن و صرفا برای حقوقش و گذران زندگی وارد اون شغل شده اند