ببینید به طرح یک مساله نزدیک شدید و اینطور می شود ادامه داد اما هیچ ربطی به توقف در کلمات ندارد! واقعا ندارد. ضمنا خیلی از مشکلا ما مردم ایران همین مشکلات فرهنگی هست که خیلی توقف و صف را دوست نداریم (واقعا خواهشمندم به خودتان نگیرید تا عرض کنم) مثلا وقتی از قانونی طی سدن کارها حرف میزنیم میگویند فلانی تشریفاتی است! تئوری است و ما مرد عمل و میدانیم! قانونی دیر می شود و... در حالی که مادوگر تعریف درستی از ۱.انسان ۲. آزادی او ۳. عدالت، ۴. حق ۵. حقوق ۶. زن ۷. عاطفه ۸. رابطه جنسی ۹. تعهد ۱۰. دوستی و عشق و وفا ۱۱. توافق ۱۲ معامله ۱۳. سیاست زندگی و دور اندیشی زندگی۱۴. قانون ۱۵. حد مداخله قانون و حکومت در زندگی افراد، نداشته باشیم همیشه این داستانها و بحث ها . هست حتی در یک مقاله علمی مختثر هم نویسنده ملزم است کلید واژه تعریف کند چه برسد به این بحث های عمیق. نمی دانم تا اینجا موافقید یا نه .

بشخصه بنده مخالف این هستم که ارتباط جنسی را یک امتیاز ویژه زن به مرد تلقی کنیم و برایش نرخ و صورتحساب در نظر بگیریم. یا مهریه را بر این پایه ببینیم. مگر اینکه خود افراد بخواهند-به هر دلیل- بقیه مرزها و حدود را می توان بر مبانی علم "حقوق و دستمزد " و... تعیین کرد و هر دوره تغییر داد و اگر مشکلی پیش آمد راه سو استفاده را بست. از مهریه سو استفاده می سود و از قانون تصنیف هم سو استفاده شده و سو استفاده همیشه هست و فقط کافیست با رشد و آگاهی و توافق پیشگیری کرد یا علاج نمود. اما ورای اینها چرا آدمی سری را که درد نمی کند دستمال ببندد و گره بزند و بخواهد بازش کند ، منظورم این است که اگر من عشق حالیم نیست و مادر بچه و "منزل" می خواهم چه مرضی دارم مهریه ندهم و یا زیاد بگیرم مهریه را یا با تمام این اخوال دنبال زن های مدرن (یا مانده میان مدرن و قدیمی) باشم؟ و یا اگر منِ زن، خودم را فاعل و انسانی برابر(با تمام نیاز ها ی عاطفی و جنسی و روحی و با تمام قوت ها و توانایی ها و ثروت و دانش) می بینم دنبال"صورتحساب" و مهریه !!! باشم ؟ قانون باید حداقل ها ومرزها را محاسبه کند و انسانها را ورای جنسیت ببیند و توافق را برعهده آنان بگذارد. این نظر من بود.

این حرفهای شما در صورتی مورد قبول هست که بپذیریم قانون کامل و جامعی داریم و علاوه بر اون همه دسترسی به افزایش آگاهی داشته باشن و به حق و وظایف خودشون آگاه باشن وگرنه 😔😔😔

خیر، من در باره قانون درست صحبت کردم نه آنچه هست. در باره آگاهی اما می پرسم آیا چاره ای جز آگاهی و رشد هست؟ ضمن اینکه انتخاب آدم ها واقعا هرچند ممکن است مطلوب ما نباشد اما آگاهانه باشد و سلیقه و نیازشان فرق کند.... ما تا به آن ۱۵ تعریف به درک مشترک نرسیم همه جادمشکل خواهیم داشت. از جمله دد تدوین یک قانون برای هزاران مدل فکر و فرهنگ و نگاه! از نظرگه گفتشان شد مختلف/ آن یکی دالش لقب داد این الف

خدا خیرتون بده.. جمع بندی من الان از نوشته های شما این هست که شما هم قانون درست رو لازم میدونید (و قانون فعلی رو بدون خطا نمیدونید) والبته افزایش آگاهی در زمینه مورد گفتگو (قراردادهای ازدواج) رو هم جزو ملزومات زندگی میدونید( و موارد دیگه ای که شاید از نظرخودتون از این دو مورد مهمتر هم هست ولی من این دو مورد برام مهمتر بود و از بین نظراتتون انتخابشون کردم) ... و خب این ها همون دغدغه مشترک خیلی از ماها(از جمله کانال خرد جنسی) ست که از عملکرد بیل گیتس درباره طلاقش ذوق کردیم😊 که هر کدوم از ما البته ممکنه در ابراز نظرمون اشتباهات کلامی یا حتی مفهومی هم داشته باشیم ولی هدف یکی است.. و نکته دیگه اینکه از نظر من در این مورد اونقدر آگاهی بخشی و مطالبه گری الان مهم هست که هر تلاشی ارزشمنده...و اینم اضافه کنم بنظر من همون قدر که برای زنان ضعف قانون و کمبود آگاهی درباره قراردادهای ازدواج داریم مردان زیادی هم تو جامعه ما دقیقا به همون دو دلیل آسیب دیدن که این آگاهی بخشی شامل اونها هم میشه امیدوارم دوباره فرصت کنم نوشته های شما رو با دقت بیشتری بخونم تا جاهایی رو که متوجه نشده ام متوجه بشم... سپاس برای وقتی که صرف کردید از نظرگه گفتشان شد مختلف آن یکی دالش لقب داد این الف👌

دونکته دیگر: من ذوق نکردم و استقبالرمی کنم اما پرسشی برایم ایجاد شد که اگر زن ثروتمندتر شده بود پس از ازدواج چه می شد و چه به مرد می رسید؟ و چرا؟ و نکته دوم اینکه: عرضم این بود همانطور که قرار دادهای همکاری می تواند متفاوت باشد قرار داد های ازدواج هم می تواند متفاوت باشد بر حسب شرایط.. مثلا ما در دنیای کسب و کار حقوق ثابت داربم، کارانه و پورسانت داریم، درصد از سود داریم، درصد از فروش داریم، حسن انجام کار داریم و...از دواج هم می تواند برحسب شرایط مدل حقوقی خود را داشته باشد.

به نظر من فرقی بین زن و مرد نباید باشه.. اگه مرد در ثروتمند شدن زن موثر باشه (که بنظر من احتمالش کمه یه زن یا مرد بدون هیچ حمایتی از طرف همسرش موفق و ثروتمند بشه) باید در ثروت همسرش سهیم دونسته بشه.. و اینم بگم چیزی که اغلب تو جامعه ما رواج داره این هست که مرد شاغل و مالک دارایی‌های خانواده هست و زن بخصوص اگه شاغل نباشه هیچ چیز از دارایی‌های خانواده بهش تعلق نمیگیره. مگه بعد از فوت همسر که یکی از ورثه محسوب میشه و به احتمال زیاد شرایط و امکانات عادی زندگیش رو از دست میده.. من البته خانمهای شاغل زیادی رو هم میشناسم که باز تو این شرایط هستن.. و حتما برعکس این شرایط هم وجود داره.. بنابراین قانون باید جامع و حداکثری باشه.. بطوری که ظلمی در حق کسی اتفاق نیفته ومن هم با شما موافقم که میتونه این موارد در قراردادهای ازدواج گنجانده بشه.. ولی باز برمیگردیم به در اول.. اونم اینکه خیلی‌ها آگاهی شون در این زمینه کم هست چه زن چه مرد... و در ضمن ازدواج اغلب یه واقعه طولانی مدت هست که خیلی عوامل روانی و احساسی و اجتماعی در اون مؤثره و دقیقا نمیشه مثل قرارداد‌های شغلی بهش نگاه کرد

صد در صد مسائل عاطفی و عمر همانطور که گفتم قیمت ندارد اما قانون تاجایی که به مادیات و حق و حقوق ربط دارد کارایی دارد و اشکالی ندارد در مسائل مادی و حقوقی بطور مادی نگریسته شود چون مسائل معنوی بهیچ طریقی قابل محاسبه و احصا نیست. درباره آگاهی هم باز موافقم. و چاره ای جز پذیرش اختلاف نظر ها و سلیقه ها نداریم. پرتقال را می توان تعریف نسبتا کامل و جامعی کرد اما نگاه به ازدواج و از فرد به فرد و ازجامعه به جامعه متفاوت است. قسمت مادی و حقوقی بیشتر هنگام حساب کتاب غیر عشقی و غیر معنوی کاربرد دارد و قابل تعریف است فقط. پس ایرادی به این نگاه و محاسبات نیست. موفق باشید ان شالله.

شما لطفا بفرمایید اگر زن بعد از ازدواج ثرتمند تر شد چطور؟ نصف باید کرد یا نه؟