مسأله دقیقا همینه
تنها اشتباهی که شما میکنید این هست که نقش قانون رو کمرنگ میکنید
قانون به عنوان مرجع در هر حالتی باید بیطرف و منصفانه باشه
نه مثل قانون ایران که بدون در نظر گرفتن شرایط و صرفا به دلیل جنسیت یک سری حقوق رو سلب یا بخشش می‌کنه
از جمله حق طلاق، حق حضانت، حق کار کردن و مسافرت که یک طرفه بدون هیچ پیش شرطی به آقایون داده شده
تنها و تنها حقی که به خانم ها داده شده در قانون ایران طلب مهریه هست که از لحاظ قانونی حتی نامحدود نیست بلکه سقف اجرایی ۱۱۰ سکه یا معادل اون رو داره
بله میشه رویا پردازی کرد که حق چیه عشق چیه رابطه زناشویی و رابطه جنسی چطور تعریف میشه و همه این صحبت ها
ولی در حال حاضر این بحث ها خلع قانونی که در ایران وجود داره رو پر نمیکنه
علاوه براینکه خیانت در تقریبا همه کشور های دنیا جرم و دلیل خروج از عهد ازدواج به حساب میاد ولی در ایران نه تنها اینطور نیست بلکه حتی یک مسأله قانونی هست و یک خانم از لحاظ قانونی نمیتونه مسأله خیانت رو به عنوان دلیل درخواست طلاق در دادگاه مطرح کنه.
قابل توجه دوستانی که الان می‌خوان جواب بدن خوب شرایط ضمن عقد وجود داره
باید متاسفانه گفت که این شرایط ضمانت اجرایی ندارد چون عهدی و قرار دادی بر خلاف نص صریح قوانین مدنی کشور ه
قوانین خانواده در ایران کامل و واضح این حقوق رو به آقایون داده و عقد قراردادی خارج از این مثل گذاشتن شرط چون تخلف از این قوانین به حساب میاد ضمانت اجرایی و قانونی ندارد

بله موافقم👌

این حرفهای شما در صورتی مورد قبول هست که بپذیریم قانون کامل و جامعی داریم و علاوه بر اون همه دسترسی به افزایش آگاهی داشته باشن و به حق و وظایف خودشون آگاه باشن وگرنه 😔😔😔

خیر، من در باره قانون درست صحبت کردم نه آنچه هست. در باره آگاهی اما می پرسم آیا چاره ای جز آگاهی و رشد هست؟ ضمن اینکه انتخاب آدم ها واقعا هرچند ممکن است مطلوب ما نباشد اما آگاهانه باشد و سلیقه و نیازشان فرق کند.... ما تا به آن ۱۵ تعریف به درک مشترک نرسیم همه جادمشکل خواهیم داشت.
از جمله دد تدوین یک قانون برای هزاران مدل فکر و فرهنگ و نگاه!
از نظرگه گفتشان شد مختلف/ آن یکی دالش لقب داد این الف

خدا خیرتون بده.. جمع بندی من الان از نوشته های شما این هست که شما هم قانون درست رو لازم میدونید (و قانون فعلی رو بدون خطا نمیدونید) والبته افزایش آگاهی در زمینه مورد گفتگو (قراردادهای ازدواج) رو هم جزو ملزومات زندگی میدونید( و موارد دیگه ای که شاید از نظرخودتون از این دو مورد مهمتر هم هست ولی من این دو مورد برام مهمتر بود و از بین نظراتتون انتخابشون کردم) ... و خب این ها همون دغدغه مشترک خیلی از ماها(از جمله کانال خرد جنسی) ست که از عملکرد بیل گیتس درباره طلاقش ذوق کردیم😊 که هر کدوم از ما البته ممکنه در ابراز نظرمون اشتباهات کلامی یا حتی مفهومی هم داشته باشیم ولی هدف یکی است.. و نکته دیگه اینکه از نظر من در این مورد اونقدر آگاهی بخشی و مطالبه گری الان مهم هست که هر تلاشی ارزشمنده...و اینم اضافه کنم بنظر من همون قدر که برای زنان ضعف قانون و کمبود آگاهی درباره قراردادهای ازدواج داریم مردان زیادی هم تو جامعه ما دقیقا به همون دو دلیل آسیب دیدن که این آگاهی بخشی شامل اونها هم میشه
امیدوارم دوباره فرصت کنم نوشته های شما رو با دقت بیشتری بخونم تا جاهایی رو که متوجه نشده ام متوجه بشم...
سپاس برای وقتی که صرف کردید
از نظرگه گفتشان شد مختلف
آن یکی دالش لقب داد این الف👌

خواستم عذر خواهی و تشکر کنم برای دقت و حوصله شما دیدم که اصلا شرمنده ام کردید. فقط می توانم تشکر کنم و اینکه بسیار امیدوار شدم به اینکه بالاخره در این راه تنها نیستیم و حقیقت و عدالت روشن خواهد شد. از لطف شما ممنونم.

دونکته دیگر: من ذوق نکردم و استقبالرمی کنم اما پرسشی برایم ایجاد شد که اگر زن ثروتمندتر شده بود پس از ازدواج چه می شد و چه به مرد می رسید؟ و چرا؟
و نکته دوم اینکه: عرضم این بود همانطور که قرار دادهای همکاری می تواند متفاوت باشد قرار داد های ازدواج هم می تواند متفاوت باشد بر حسب شرایط.. مثلا ما در دنیای کسب و کار حقوق ثابت داربم، کارانه و پورسانت داریم، درصد از سود داریم، درصد از فروش داریم، حسن انجام کار داریم و...از دواج هم می تواند برحسب شرایط مدل حقوقی خود را داشته باشد.

به نظر من فرقی بین زن و مرد نباید باشه.. اگه مرد در ثروتمند شدن زن موثر باشه (که بنظر من احتمالش کمه یه زن یا مرد بدون هیچ حمایتی از طرف همسرش موفق و ثروتمند بشه) باید در ثروت همسرش سهیم دونسته بشه.. و اینم بگم چیزی که اغلب تو جامعه ما رواج داره این هست که مرد شاغل و مالک دارایی‌های خانواده هست و زن بخصوص اگه شاغل نباشه هیچ چیز از دارایی‌های خانواده بهش تعلق نمیگیره. مگه بعد از فوت همسر که یکی از ورثه محسوب میشه و به احتمال زیاد شرایط و امکانات عادی زندگیش رو از دست میده.. من البته خانمهای شاغل زیادی رو هم میشناسم که باز تو این شرایط هستن.. و حتما برعکس این شرایط هم وجود داره..
بنابراین قانون باید جامع و حداکثری باشه.. بطوری که ظلمی در حق کسی اتفاق نیفته ومن هم با شما موافقم که میتونه این موارد در قراردادهای ازدواج گنجانده بشه.. ولی باز برمیگردیم به در اول.. اونم اینکه خیلی‌ها آگاهی شون در این زمینه کم هست چه زن چه مرد... و در ضمن ازدواج اغلب یه واقعه طولانی مدت هست که خیلی عوامل روانی و احساسی و اجتماعی در اون مؤثره و دقیقا نمیشه مثل قرارداد‌های شغلی بهش نگاه کرد

صد در صد مسائل عاطفی و عمر همانطور که گفتم قیمت ندارد اما قانون تاجایی که به مادیات و حق و حقوق ربط دارد کارایی دارد و اشکالی ندارد در مسائل مادی و حقوقی بطور مادی نگریسته شود چون مسائل معنوی بهیچ طریقی قابل محاسبه و احصا نیست.
درباره آگاهی هم باز موافقم. و چاره ای جز پذیرش اختلاف نظر ها و سلیقه ها نداریم. پرتقال را می توان تعریف نسبتا کامل و جامعی کرد اما نگاه به ازدواج و از فرد به فرد و ازجامعه به جامعه متفاوت است.
قسمت مادی و حقوقی بیشتر هنگام حساب کتاب غیر عشقی و غیر معنوی کاربرد دارد و قابل تعریف است فقط. پس ایرادی به این نگاه و محاسبات نیست.
موفق باشید ان شالله.

سلامت و پایدار باشید
منظورم از چند جمله آخر علاوه بر برداشت شما این بود که با یه قرارداد ثابت در اول ازدواج نمیشه در موردش قضاوت کرد و بخاطر متغیر بودن اون شرایط که نوشتم و بقیه شرایط قرارداد ازدواج و قانون های مربوط به اون خیلی باید علاوه بر دقت منعطف و حداکثری هم باشندو در نهایت امیدوارم انسانها اهل عدالت تربیت بشن که اگه روزی کارشون به جدایی کشید بتونن متمدنانه و عادلانه از هم جدا بشن
موفق باشید

نمیدانم