صرفا نوع حکومت ضامن دموکراسی نیست بلکه به عوامل زیادی بستگی داره
باید دید در هر کشوری چه نظامی مناسبه با توجه به جغرافیای سیاسی اجتماعی و هزار و یک عامل دیگه

پس در مورد مقاومتت در برابر حقیقت بیشتر فک کن

نظرسنجی ها دست گلوبالیستاست که طرفدار دموکراتا و نظم کنونی دنیان
پادشاه هم میتونه هم دموکراتیک سیستمش هم دیکتاتوری اصلا نوع حکومت تضمین کننده ی دموکراسی نیست
مگه بحث ادبیاته که دنبال مترادف باشیم سیاست و جامعه شناسی متفاوته با ادبیات

انگلستان پادشاهی رو برای خودش نگه داشت و به بقیه گفته اخه و بده
همون ناآگاهی مردم افغانستان هم ریشه در همین نظم جهانی داره که از آگاهی مردم میترسه

واقعا هم غرب رو به زوال رفته این حقیقته وقتی برای افغانستان هیچکاری نمیکنه وقتی ج ا داره به بمب میرسه و از توافق حرف میزنن اینا اگه زوال نیست چیه
زیاد طول نمیکشه که این خونه ی کاغذی فرو بریزه
ضمنا چون شاه داشت نمونه ای جدای از غرب تو مسیری حیرت آور از پیشرفت حرکت میکرد متوقفش کردن
ضمنا وظیفه ی شاه در قانون اساسی فرهنگ سازی نیست بلکه ایجاد بستره که فراهم شده بود اما روشنفکران و ملی گراها ترجیح دادن زیر عبای آخوند برن

تمام این دیکتاتوری ها محصول خودشون بود و برای ما ژست روشنفکری گرفتن

تعصب کلا ارزشی نداره چون چشم انشان رو از دیدن حقیقت محروم میکنه روی هر کس و هر چیز

حقوق بشر رو اولین بار یک پادشاه ایرانی به نام کوروش به جهانیان عرضه کرد حقوق بشر محصول غرب نیست
حقوق بشر تو دنیا خیلی کم اجرا میشه اسمش حقوق بشره اما اجراش حقوق بشر برای مردم خودمونه پس بهتره حقوق مردم ما بزارن اسمشو

در پادشاهی اینها نبوده؟

شاه انقلاب سفید کرد برای همین برابری و عدالت
شاه بین مردمش میرفت و از نزدیک کارها رو دنبال میکرد منصفانه قضاوت کنیم
مصدق اما در زمانی که قدرت مطلق رو داشت نه تنها بین مردم نرفت که حکومت نطامی برقرار کرد و مجلس رو به اسم رفراندوم تعطیل کرد
اونم با رای تقلبیه ۹۹٪
همین الان کوروش رو هم بیاری برای رای بزاری ۹۹٪ نمیشه رای ش

من به شخصه اگر نظام پادشاهی ۹۹ درصد رای بیاره میگم قطعا تقلب شده
اما طرفداری مصدق نمیپذیرن که تقلبی بوده رفراندومش

مصدق رو مردم برداشتن نه نظامی ها همونطور که پیشه وری رو نخواستن
مشخصه وقتی مصدق حتی حزب توده رو توی خیابون کتک میزنه نظر مردم برمیگرده نسبت بهش

ضمنا کسی مثه عباس میلانی هم اعتراف کرده که آزادی در زمان شاه در مورد همه چیز بوده به غیر از انتقاد از شاه

شاهنشاهی متفاوت انگلستان چه ربطی داره به کل پادشاهی اونا تماام تلاششون را با بی بی سی کردن که شاه بره

بحث انسانیته نمیشه از حقوق بشر حرف بزنی ولی بگی وضعیت افغانستان چون مردمش فلان جورن پس حقشونه یا گور پدرشون
اسمش حقوق بشره همه ی بشر

نارفیقی نبود بلکه زیر بار حرف زور نرفتن بود اونا میگفتن نفت رو ارزون کن ما مشکل داریم شاه میگفت ما زحمت کشیدیم ما ینی ملت ایران
تا به اینجا رسیدیم شما هم اندازه ی ما‌تلاش کنید
ضمنا بدون اگر شاه میخواست بکشه انقلابی اتفاق نمیوفتاد اما شاه تا همیشه منفور میشد
کلا دموکراتا طرفدار ج ا هستن

اصلا اینطور نیست اولا طبق قانون اساسی حرف بزن
بعدشم فضا برای نوشتن و چاپ فراهم بوده و قیمت کتاب هم مناسب دیگه نمیشه به زور بگی مردم باید کتاب بخونن که
وقتی قانون اساسی ای که روشنفکران و ملی گراها و مشروطه خواهان وظیفه ی شاه رو تبلیغ و حفاظت از اسلام تعیین میکنه چه کاری بیش از این میشه انجام داد

بلاخره این اتفاق میوفته دنیا باید عوض بشه باید مردم با هم همدردی کنن به حاکمانشون فشار بیارن تا تو رعایت حقوق بشر به منافع فکر‌ نکنن و راهی پیدا کنن که مبارزه با دیکتاتورها شدت بیشتری بگیره اروپا منفعله و آمریکای دموکرات از منفعل بدتره و کمک هم میکنه به تروریستا
باور کردنی نیست که عمدا نباشه جا گذاشتن ۸۵ میلیارد دلار تجهیزات تو افغانستان

انگلیس کم کم منزوی میشه برای همینم هست که شدیدا روی تخریب خاندان پهلوی و شخص رضا پهلوی برنامه ریزی کرده به نظرم این حجم از تخریب علیه هرکسی بود تا الان کمر خم میکرد

نسبت به زمان مقایسه کنی آزادی سیاسی چشمگیری وجود داشته شاه کسی نبود که اشتباهاتش رو گردن نگیره بعدها خودش به اشتباهاتش اشاره کرده بود چه در مصاحبه چه در کتاب پاسخ به تاریخ
خیلی حرفه ده سال از سوییس زودتر حق رای دادن به زن
در مقابل تمام هجمه های روحانیت ایستادگی کردن
در جامعه ی اون زمان و بعد قاجار ایجاد آزادی پوشش ایجاد کردن
اجازه ی چاپ به کتابهای علیه اسلام
منم بودم به جاش شاکی میشدم از اینکه هم رفاه آورده هم آزادی
هم فضای کارو پیشرفت بعد به اسم تکثر احزاب علیه شاه فعالیت کردن
تشکیل حزب رستاخیر دیکتاتوری نبود اقتدار بود برای پیشرفت نه برای خودکامگی

این اسمش سخاتمندی نیست ذلته